STRONA GŁÓWNA

ZA GRANICĄ

MINIGALERIA

MAPKI

KSIĘGA GOŚCI

LITERATURA

KONTAKT
BARANÓW SANDOMIERSKI

BARCIANY

BARDO ŚLĄSKIE

BĄKOWA GÓRA

BESIEKIERY

BĘDZIN

BIERUTÓW

BIESTRZYKÓW

BOBOLICE

BOBROWNIKI

BODZENTYN

BOLESTRASZYCE

BOLKÓW

BORYSŁAWICE ZAMKOWE

BROCHÓW

BRODNICA

BRZEG

BUKOWIEC

BYDLIN

BYSTRZYCA KŁODZKA

CHĘCINY

CHOJNICA

CHOJNIK

CIECHANÓW

CIESZÓW

CIESZYN

CZARNY BÓR

CZERNA

CZERNINA

CZERSK

CZĘSTOCHOWA

CZOCHA

CZORSZTYN

DĄBRÓWNO

DRZEWICA

DZIAŁDOWO

DZIERZGOŃ

FREDROPOL (KORMANICE)

GDAŃSK

GIŻYCKO

GLIWICE

GŁOGÓW

GNIEW

GNIEWOSZÓW Z.SZCZERBA

GOLUB-DOBRZYŃ

GOŁAŃCZ

GOLCZEWO

GOŁUCHÓW

GOŚCISZÓW

GÓRA

GRODZIEC

GRÓDEK

GRUDZIĄDZ

GRZĘDY

GRZMIĄCA z.ROGOWIEC

INOWŁÓDZ

JANOWICE WIELKIE z.BOLCZÓW

JANOWIEC

JAWOR

JEZIORO GÓRECKIE

KAMIENIEC ZĄBKOWICKI

KAMIENNA GÓRA

KARPNIKI

KAZIMIERZ DOLNY

KĘTRZYN

KĘTRZYN - KOŚCIÓŁ

KIELCE

KLICZKÓW

KŁODZKO

KOŁO

KONARY

KONIN-GOSŁAWICE

KORZKIEW

KOWALEWO POMORSKIE

KOŹMIN WLKP.

KÓRNIK

KRAKÓW

KRAPKOWICE

KRAPKOWICE - OTMĘT

KRASICZYN

KRĘPCEWO

KRUSZWICA

KRZYŻNA GÓRA

KRZYŻTOPÓR

KSIĄŻ WIELKI

KUROZWĘKI

KWIDZYN

LEGNICA

LIDZBARK WARMIŃSKI

LIPA

LUBIN

LUTOMIERSK

ŁAGÓW

ŁĘCZYCA

ŁOWICZ

MAJKOWICE

MALBORK

MAŁA NIESZAWKA

MIĘDZYLESIE

MIĘDZYRZECZ

MIRÓW

MOKRSKO

MOSZNA

MSTÓW

MUSZYNA

MYŚLENICE

NAMYSŁÓW

NIEDZICA

NIDZICA

NIEMCZA

NIEPOŁOMICE

NOWY SĄCZ

NOWY WIŚNICZ

ODRZYKOŃ

OGRODZIENIEC (PODZAMCZE)

OJCÓW

OLEŚNICA

OLSZTYN (JURA)

OLSZTYN (WARMIA)

OLSZTYNEK

OŁAWA

OŁDRZYCHOWICE KŁODZKIE

OPOCZNO

OPOLE GÓRKA

OPOLE OSTRÓWEK

OPORÓW

OSSOLIN

OSTRĘŻNIK

OSTRÓDA

OSTRÓW LEDNICKI

OTMUCHÓW

PABIANICE

PANKÓW

PASTUCHÓW

PIESKOWA SKAŁA

PIOTRKÓW TRYBUNALSKI

PIOTRKÓW-BYKI

PIOTROWICE ŚWIDNICKIE

PŁAKOWICE

PŁOCK

PŁONINA

PŁOTY

PODZAMCZE z.OGRODZIENIEC

PODZAMCZE PIEKOSZOWSKIE

POKRZYWNO

POŁCZYN-ZDRÓJ

POZNAŃ

PRABUTY

PROCHOWICE

PROSZÓWKA z.GRYF

PRZEMYŚL

PRZEWODZISZOWICE

PSZCZYNA

PYZDRY

RABSZTYN

RACIĄŻEK

RADŁÓWKA

RADOM

RADZIKI DUŻE

RADZYŃ CHEŁMIŃSKI

RAJSKO

RAKOWICE WIELKIE

RATNO DOLNE

RAWA MAZOWIECKA

RESKO

ROGÓW OPOLSKI

ROŻNÓW ZAMEK DOLNY

ROŻNÓW ZAMEK GÓRNY

RYBNICA

RYBNICA LEŚNA

RYCZÓW

RYDZYNA

RYTWIANY

RZĄSINY

SANDOMIERZ

SANOK

SIEDLĘCIN

SIEDLISKO

SIERADZ

SIERAKÓW

SIEWIERZ

SMOLEŃ

SOBKÓW

SOBOTA

SOCHACZEW

SOSNOWIEC

SREBRNA GÓRA

STARA KAMIENICA

STARE DRAWSKO

STARY SĄCZ

STRZELCE OPOLSKIE

SULEJÓW

SZAMOTUŁY

SZCZECIN

SZTUM

SZUBIN

SZYDŁÓW

SZYMBARK

ŚCINAWKA GÓRNA

ŚWIDWIN

ŚWIEBODZIN

ŚWIECIE n.WISŁĄ

ŚWIECIE k.LEŚNEJ

ŚWINY

TORUŃ

TORUŃ z.DYBÓW

TUCZNO

TYNIEC

UDÓRZ

UJAZD k.TOMASZOWA

UJAZD KRZYŻTOPÓR

UNIEJÓW

URAZ

WAŁBRZYCH z.KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.STARY KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.NOWY DWÓR

WARSZAWA z.KRÓLEWSKI

WARSZAWA z.UJAZDOWSKI

WĄBRZEŹNO

WENECJA

WĘGIERKA

WĘGORZEWO

WIELICZKA

WIELKA WIEŚ

WIERZBNA

WITKÓW

WLEŃ

WOJNOWICE

WOJSŁAWICE

WROCŁAW

WROCŁAW LEŚNICA

WYSZYNA

ZAGÓRZ

ZAGÓRZE ŚLĄSKIE

ZAŁUŻ

ZĄBKOWICE ŚLĄSKIE

ZBĄSZYŃ

ZŁOTORIA k.TORUNIA

ŹRÓDŁA

ŻAGAŃ

ŻARY

ŻELAZNO

ŻMIGRÓD


IMG BORDER=1 style=

ZAMEK W KUROZWĘKACH Z PIĘKNIE ODRESTAUROWANĄ FASADĄ POŁUDNIOWĄ, STAN W 2008 ROKU



zmiankowana w źródłach pi­sa­nych po raz pier­wszy w 1246 ro­ku wieś Ku­roz­wansch sta­no­wi­ła w po­ło­wie XIII wie­ku o­śro­dek po­sia­dło­ści ziem­skich Po­ra­­jów he­rbu Ró­ża. W opi­nii Ja­na Dłu­go­sza ród ten wy­wo­dził się w pro­stej li­nii od je­dne­go z le­gen­dar­nych bra­ci św. Woj­cie­cha - Po­ra­ja, któ­ry w za­mian za za­słu­gi bra­ta bi­sku­pa o­trzy­mał od księ­cia Bo­le­sła­wa Chro­bre­go ty­tuł szla­che­cki z her­bem i roz­le­gły­mi do­bra­mi ziem­ski­mi. Z cza­sem Po­ra­jo­wie przy­ję­li naz­wis­ko Ku­roz­węc­cy od na­zwy naj­więk­szej ze swych wło­ści, gdzie w dru­giej po­ło­wie XIV stu­le­cia zbu­do­wa­ny zo­stał za­mek, opi­sa­ny w do­ku­men­cie z 1400 ja­ko Cas­trum Cu­ro­swank. Or­ga­ni­za­cję klu­cza ma­jąt­ko­we­go i przy­pusz­czal­nie fun­da­cję w je­go cen­trum o­bron­nej sie­dzi­by na­le­ży przy­pi­sać sta­ra­niom Do­bie­sła­wa pia­stu­ją­ce­go w la­tach 1381-95 urząd kasz­te­la­na kra­kow­skie­go. Wa­row­nia po­zo­sta­wa­ła w rę­kach je­go po­tom­ków przez po­nad sto lat - w tym cza­sie ko­lej­ni właś­ci­cie­le kil­ka­krot­nie po­dej­mo­wa­li trud jej prze­bu­do­wy z chę­ci do­sto­so­wa­nia ist­nie­ją­ce­go za­ło­że­nia do pa­nu­ją­cych wzor­ców, za­stę­pu­jąc su­kce­syw­nie je­go dre­wnia­ną ar­chi­te­ktu­rę bu­dow­nic­twem mu­ro­wa­nym.


KUROZWĘKI, LITOGRAFIA H. WALTERA WG RYSUNKU W. GERSONA Z 2. POŁOWY XIX WIEKU



DOBIESŁAW Z KUROZWĘK

Kasztelan i wo­je­wo­da kra­kow­ski. Był jed­nym z naj­bar­dziej wpły­wo­wych o­sób w Pań­stwie Pol­skim za cza­sów pa­no­wa­nia An­de­ga­we­nów. W 1380 ro­ku wszedł w skład czte­ro­oso­bo­we­go ko­le­gium – ra­dy na­miest­ni­czej rzą­dzą­cej Pol­ską w imie­niu Lud­wi­ka Wę­gier­skie­go. Wcześ­niej, wkró­tce po śmier­ci Ka­zi­mie­rza Wiel­kie­go do­pro­wa­dził do unie­waż­nie­nia na­dań te­go mo­nar­chy, w tym przy­wi­le­jów dla Kaź­ka Słup­skie­go - wnucz­ka Ka­zi­mie­rza i jed­ne­go z głów­nych kan­dy­da­tów do tro­nu. W ro­ku 1372 brał u­dział w są­dzie na Jan­ku z Czarn­ko­wa, któ­re­go o­skar­żył o przy­własz­cze­nie re­ga­liów kró­lew­skich. Ja­ko go­rą­cy zwo­len­nik mał­żeń­stwa Ja­dwi­gi z Wła­dy­sła­wem Ja­gieł­łą prze­pę­dził z Kra­ko­wa na­rze­czo­ne­go Ja­dwi­gi Wil­hel­ma Hab­sbur­ga. Był też Do­bie­sław ini­cja­to­rem unii pol­sko-li­tew­skiej. Zmarł w 1397 ro­ku.



IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

PAŁAC I ORANŻERIA WSPÓŁCZEŚNIE


o śmierci Dobiesława Ku­ro­zwęc­kie­go klucz ro­do­wy objął Krze­sław z Cho­do­wa, a po nim – je­go syn Mi­ko­łaj z Mi­cha­ło­wa zwa­ny Bia­łu­chą, wo­je­wo­da san­do­mier­ski i ka­szte­lan kra­kow­ski, któ­ry w bit­wie pod Grun­wal­dem pro­wa­dził wła­sną cho­rąg­wię z her­bem Po­raj. Gdy Mi­ko­łaj w ro­ku 1438 wy­zio­nął du­cha, sche­dę po nim za­gar­nął kasz­te­lan lu­bel­ski Krze­sław Ku­roz­węc­ki, bli­sko zwią­za­ny z dwo­rem kró­lew­skim, ja­ko że po­ży­czał pie­nią­dze, fu­tra i dro­go­cen­noś­ci na ce­le wo­jen­ne kró­lo­wi pol­skie­mu Ka­zi­mie­rzo­wi Ja­giel­loń­czy­ko­wi. Spad­ko­bier­cą Krze­sła­wa zos­tał zna­ny na ca­łą o­ko­li­cę war­choł i awan­tur­nik Mi­ko­łaj Ku­ro­zwęc­ki, no­szą­cy nie­zbyt ład­ny przy­do­mek Wrzód. W 1472 ro­ku od­sprze­dał on ro­do­wy za­mek swe­mu naj­star­sze­mu bra­tu Pio­tro­wi, zwa­ne­mu dla od­mia­ny Pio­ru­nem, któ­ry za­mie­sza­ny w pro­ce­der fał­szo­wa­nia pie­nię­dzy zbiegł, umo­żli­wia­jąc o­ko­ło ro­ku 1503 za­ję­cie ma­jąt­ku sy­no­wi Mi­ko­ła­ja Hie­ro­ni­mo­wi Ku­ro­zwęc­kie­mu. Po śmie­rci Hie­ro­ni­ma do­bra prze­szły na włas­ność je­go cór­ki An­ny, a ta w ro­ku 1521 prze­ka­za­ła je ja­ko po­sag swe­mu mę­żo­wi, łow­cze­mu Ja­no­wi Lanc­ko­roń­skie­mu. Od­tąd aż do 1747 za­mek znaj­do­wał się w rę­kach Lanc­ko­roń­skich. W tym cza­sie na­stą­pi­ły naj­wię­ksze zmia­ny w je­go ar­chi­tek­tu­rze: fo­rma go­tyc­ka u­le­gła prze­kształ­ce­niu w ele­gan­ckie za­ło­że­nie no­szą­ce ce­chy re­ne­san­su.


IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

NA ZAMKU W KUROZWĘKACH, STAN W 2008 ROKU


an Lanckoroński po­legł w woj­nie in­flan­ckiej w ro­ku 1564. Ku­ro­zwę­ki o­dzie­dzi­czył je­go syn Krzy­sztof, za­go­rza­ły wy­znaw­ca re­li­gii kal­wiń­skiej, któ­ry prze­go­nił księ­ży z na­le­żą­cych do nie­go wsi, a koś­cio­ły po­za­mie­niał na zbo­ry pro­tes­tan­ckie. Osta­tnim z ro­du Lanc­ko­roń­skich li­nii ku­ro­zwęc­kiej był Sta­nis­ław, zwo­len­nik rzą­dów Sta­nis­ła­wa Lesz­czyń­skie­go, zmu­szo­ny do emi­gra­cji po u­pad­ku wła­dzy swe­go su­we­re­na i je­go wy­jeź­dzie do Fran­cji. Wdo­wa po Sta­nis­ła­wie, An­na z Ra­wi­czów Dem­biń­ska wy­szła w 1752 za mąż za ge­ne­ra­ła wojsk pol­skich Ma­cie­ja Soł­ty­ka. W la­tach 1768-72 Soł­ty­ko­wie pod­ję­li trud wiel­kiej prze­bu­do­wy zam­ku, prze­kształ­ca­jąc go w ba­ro­ko­wo-kla­sy­cys­tycz­ną re­zy­den­cję z kruż­gan­ka­mi wzo­ro­wa­ny­mi na wa­wel­skich. W czer­wcu 1787 Ku­ro­zwę­ki od­wie­dził król Pol­ski Sta­nis­ław Au­gust Po­nia­tow­ski po­wra­ca­ją­cy znad Dnie­pru ze spo­tka­nia z ca­ry­cą Ka­ta­rzy­ną II.



ZAMEK W KUROZWĘKACH NA FOTOGRAFIACH Z LAT 30. XX WIEKU


aciej Sołtyk miał trzy żony. Trze­cia z nich - Ku­ne­gun­da z Ko­szow­skich prze­ka­za­ła ma­ją­tek szwa­gro­wi To­ma­szo­wi Soł­ty­ko­wi, ka­szte­la­no­wi za­wi­choj­skie­mu. Po nim w ro­ku 1811 do­bra o­dzie­dzi­czył je­dy­ny syn An­to­ni To­masz, któ­ry częś­cio­wo wy­re­mon­to­wał za­nie­dba­ny za­mek i przy u­dzia­le spro­wa­dzo­ne­go z Czech o­grod­ni­ka Ja­na Za­lau­fa za­ło­żył w je­go są­siedz­twie park kra­jo­bra­zo­wy z pta­szar­nią i oran­że­rią. Po śmie­rci An­to­nie­go w 1831 spuś­ciz­na prze­szła w rę­ce cór­ki Emi­lii, ta zaś dwa la­ta póź­niej poś­lu­bi­ła hra­bie­go Pa­wła Po­pie­la he­rbu Su­li­ma wno­sząc w po­sa­gu Ku­ro­zwę­ki, gdzie wspól­nie za­miesz­ka­li. W 1873 ro­ku no­wym dzie­dzi­cem zo­stał syn Pa­wła - Mar­cin Po­piel, a na­stęp­nie je­go syn Pa­weł, i da­lej syn Pa­wła Sta­nis­ław, któ­ry w po­dró­ży po Sta­nach Zje­dno­czo­nych po­znał swą przy­szłą mał­żon­kę Re­nię Wań­ko­wicz, by wspól­nie o­siąść w Ku­ro­zwę­kach i pro­wa­dzić tu­taj cie­szą­cą się zna­ko­mi­tą re­pu­ta­cją stad­ni­nę ko­ni a­rab­skich. Sta­nis­ław Po­piel był ostat­nim przed­wo­jen­nym właś­ci­cie­lem zam­ku. Gdy w 1944 ro­ku wy­e­mi­gro­wał na Za­chód, gmach prze­ję­ła wła­dza lu­do­wa lo­ku­jąc w nim miesz­ka­nia ko­mu­nal­ne i biu­ra PGR-u, a od ro­ku 1956 - pla­ców­kę ZUS. Po­tem po­ja­wi­ły się pla­ny, aby pa­łac za­a­dap­to­wać na po­trze­by szpi­ta­la psy­chia­trycz­ne­go. Roz­po­czę­tych na tę o­ko­licz­ność prac re­mon­to­wych ni­gdy jed­nak nie u­koń­czo­no i od­tąd pię­kny przed la­ty gmach stał o­pusz­czo­ny, co­raz moc­niej chy­ląc się ku ru­inie. Po upad­ku ko­mu­niz­mu, w ro­ku 1991 za­nied­ba­ny za­mek od­ku­pił od pań­stwa ks. Mar­cin Po­piel, brat Sta­nis­ła­wa, a nas­tęp­nie prze­ka­zał swe­mu bra­tan­ko­wi, obec­ne­mu właś­ci­cie­lo­wi ma­jąt­ku.


WIDOK ZAMKU OD POŁUDNIOWEGO ZACHODU, ROK 1970



Nazwa miej­sco­woś­ci Ku­ro­zwę­ki, czy­li Kur dżwię­ki, wed­ług le­gen­dy wy­wo­dzi się od ko­gu­ta, któ­re­go gło­śne pia­nie po­zwo­li­ło od­na­leźć się dru­ży­nie ksią­żę­cej za­gu­bio­nej pod­czas po­lo­wa­nia w oko­licz­nych pusz­czach. A tak o tym miej­scu pi­sał w swo­ich dzien­ni­kach Ste­fan Że­rom­ski: Na gó­rze stro­mej i ska­lis­tej roz­ło­ży­ło się mia­stecz­ko, jed­no z tych, ja­kie Bóg wie za co no­szą mia­no mia­ste­czek. Kil­ka­dzie­siąt cha­tek zbu­do­wa­nych w czwo­ro­kąt, chat nie włoś­ciań­skich, gdyż ma­ją sta­ro­miesz­czań­skie por­ty­ki o ory­gi­nal­nie rzeź­bio­nych słu­pach, stud­nia poś­rod­ku ryn­ku, boż­ni­ca, koś­ciół i kla­sztor. Wójt, pan pi­sarz, ksiądz, na­u­czy­ciel - oto wiel­ki świat Ku­ro­zwęk. Zstę­pu­jąc z gó­ry wi­dzisz o­gro­dy i gąsz­cze drzew, a wśród nich o­bla­ny do­o­ko­ła wo­dą pa­łac.



ZDEWASTOWANY ZAMEK NA FOTOGRAFII Z LAT 80. XX WIEKU



amek gotycki zbu­do­wa­no na nie­wiel­kiej kę­pie wy­nie­sio­nej po­nad roz­leg­łe ba­gnis­ka rze­czne. Skła­dał się on z owal­ne­go, ka­mien­ne­go ob­wo­du o­bron­ne­go o wy­mia­rach o­ko­ło 28x40 me­trów, ota­cza­ją­ce­go dre­wnia­ną za­bu­do­wę, do któ­re­go w po­łud­nio­wej czę­ści do­sta­wio­no czte­ro­kon­dy­gna­cyj­ną, czwo­ro­bocz­ną wie­żę mie­szkal­ną o wy­so­koś­ci 14 me­trów. Po­cząw­szy od XV wie­ku za­stę­po­wa­no sto­pnio­wo do­tych­cza­so­wą za­bu­do­wę dre­wnia­ną je­dno­trak­to­wy­mi bu­dyn­ka­mi mu­ro­wa­ny­mi. Roz­bu­do­wa wa­row­ni na szer­szą ska­lę mia­ła miej­sce w pier­wszej po­ło­wie XVI stu­le­cia, gdy wy­mie­nio­no na mu­ro­wa­ny o­stat­ni z bu­dyn­ków drew­nia­nych sta­no­wią­cych część wew­nętrz­nej za­bu­do­wy o­raz wy­bu­rzo­no pół­noc­no-za­chod­ni frag­ment ka­mien­ne­go ob­wo­du, by w je­go miej­scu wznieść trzy­pię­tro­wą tzw. ku­rzą no­gę - na­roż­ny gmach o fun­kcjach re­pre­zen­ta­cyj­no-miesz­kal­nych. Od stro­ny po­łud­nio­wej do zew­nętrz­ne­go li­ca mu­ru do­sta­wio­no po­nad­to wspar­tą dwie­ma skoś­ny­mi skar­pa­mi czwo­ro­bocz­ną wie­żę bra­mną.




WSPÓŁCZESNY PLAN ZAMKU WG A. GRZYBKOWSKIEGO, KOLOREM CZARNYM OZNACZONE MURY ŚREDNIOWIECZNE: 1. ŚREDNIOWIECZNA WIEŻA MIESZKALNA,
2. BUDYNEK ZACHODNI Z PRZEŁOMU XIV/XVw., 3. WIEŻA BRAMNA Z XVIw., 4. KURZA NOGA, 5. SKRZYDŁO PÓŁNOCNE, 6. SKRZYDŁO WSCHODNIE,
7. SKRZYDŁO POŁUDNIOWE Z XVIIIw., 8. CZARNA BRAMA, 9. DZIEDZINIEC


rzebudowa XVII-wiecz­na do­pro­wa­dzi­ła do za­tar­cia o­bron­ne­go cha­rak­te­ru re­zy­den­cji, na­da­jąc jej wy­gląd re­ne­san­so­wy, a póź­niej ba­ro­ko­wo-kla­sy­cys­ty­czny. Z istnie­ją­cej za­bu­do­wy wew­nętrz­nej u­for­mo­wa­no dwa pa­ła­co­we skrzy­dła mie­szkal­no-re­pre­zen­ta­cyj­ne, ota­cza­ją­ce wraz z bu­dyn­kiem pół­noc­nym nie­fo­rem­ny dzie­dzi­niec wzbo­ga­co­ny od po­łud­nia, pół­no­cy i od za­cho­du o dwu­kon­dy­gna­cy­jne ar­ka­do­we kruż­gan­ki. Dzie­dzi­niec ten unie­sio­no o 2 met­ry, co spra­wi­ło, że do­tych­cza­so­we przy­zie­mie sta­ło się kon­dy­gna­cją piw­nicz­ną. Ko­lej­na du­ża in­we­sty­cja, pro­wa­dz­na w la­tach 1768-72 z ini­cja­ty­wy Ma­cie­ja Soł­ty­ka, sku­pio­na by­ła na roz­bu­do­wie wie­ży bra­mnej w pię­cio­osio­we skrzy­dło pa­ła­co­we z re­pre­zen­ta­cyj­ną Sa­lą Ba­lo­wą na je­go pier­wszej kon­dy­gna­cji. Skrzy­dło to zwień­czo­ne jest pół­ko­liś­cie z or­na­men­tem ro­ko­ko­wym i dwo­ma me­da­lio­na­mi z her­ba­mi Ra­wicz i Soł­tyk u­pa­mię­tnia­ją­cy­mi ów­czes­nych właś­ci­cie­li. Zmie­nio­no też wy­strój a­par­ta­men­tów w skrzy­dle za­chod­nim i pół­noc­nym o­raz częś­cio­wo prze­bu­do­wa­no skrzy­dło wscho­dnie, a umiesz­czo­ną w nim ka­pli­cę prze­kształ­co­no i ozdo­bio­no po­li­chro­mią o te­ma­ty­ce re­li­gij­nej. Przy wjeź­dzie do zam­ku na osi głów­nej alei par­ko­wej wznie­sio­ne zo­sta­ły dwa pa­wi­lo­ny: her­ba­ciar­nia i oran­że­ria. Osta­tnie prze­kształ­ce­nia w ar­chi­te­ktu­rze bu­do­wli wpro­wa­dzo­no w pier­wszej po­ło­wie XIX wie­ku. Prze­szklo­no wów­czas i za­mie­nio­no w ko­ry­ta­rze kruż­gan­ki na dzie­dziń­cu, w piw­ni­cach za­ło­żo­no go­tyc­kie skle­pie­nia, a w za­chod­nim na­roż­ni­ku pa­ła­cu o­twar­to ta­ras z pla­tfor­mą wi­do­ko­wą na ale­ję głó­wną i park.


IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

WSPÓŁCZESNY WYGLĄD PIWNIC TO EFEKT XIX-WIECZNEJ PRZEBUDOWY



o la­tach za­nied­bań i de­wa­sta­cji na po­czą­tku lat 90. XX wie­ku za­mek po­wró­cił w rę­ce pry­wat­ne i od­tąd przy­wra­ca­ny jest do sta­nu świet­noś­ci przez po­tom­ka przed­wo­jen­nych właś­ci­cie­li, któ­ry wraz z ro­dzi­ną mie­szka w nie­wiel­kim dwo­rku po­ło­żo­nym tuż o­bok sta­rej re­zy­den­cji. Gmach za­ra­bia dziś głów­nie na tu­rys­tach, tłum­nie przy­by­wa­ją­cych tu w ka­żdy cie­pły wee­kend, goś­ciach ho­te­lo­wych i uczest­ni­kach im­prez o­ko­licz­noś­cio­wych, ofe­ru­jąc ba­zę dla or­ga­ni­za­cji we­sel, bie­siad, szko­leń itp. Sku­pia­jąc się na czę­ści tu­rys­tycz­nej, miej­sce ma się czym po­chwa­lić: oprócz opcji zwie­dza­nia zam­ku zaj­rzeć mo­żna do mi­ni­zoo, prze­je­chać się bry­czką albo kon­no; jest też wy­po­ży­czal­nia ro­we­rów i wie­le in­nych za­chęt, skie­ro­wa­nych prze­de wszy­stkim dla dzieci. Spo­śród o­fe­ro­wa­nych tu­taj a­tra­kcji szcze­gól­nie in­te­re­su­ją­ca jest u­ni­ka­to­wa w ska­li kra­ju i je­dna z naj­wię­kszych w Eu­ro­pie ho­do­wla bi­zo­nów a­me­ry­kań­skich. Li­czą­ce kil­ka­dzie­siąt sztuk sta­do mo­żna obser­wo­wać zza o­gro­dze­nia (wa­rto za­opa­trzyć się w lor­ne­tkę) lub z blis­kiej o­dle­głoś­ci - po wy­ku­pie­niu prze­jaż­dżki cią­gni­ko­wo­zem. Nie­ste­ty, te pię­kne zwie­rzę­ta tra­fia­ją póź­niej do rze­źni, aby schle­biać pod­nie­bie­niu za­do­wo­lo­nych z ży­cia goś­ci pa­ła­co­wej re­stau­ra­cji.


Pałąc w Kurozwękach
Kurozwęki, ul. Zamkowa 3, 28-200 Staszów
tel. 15 866 72 71
e-mail: recepcja(at)kurozweki.com

Godziny otwarcia zamku
Cennik



IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

W PRZYPAŁACOWYM MINIZOO



urozwęki leżą około 7 km na za­chód od Sta­szo­wa, przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 765 na od­cin­ku Sta­szów-Ję­drze­jów. Zes­pół pa­ła­co­wy znaj­du­je się na ubo­czu, ła­two tu jed­nak tra­fić, bo­wiem tra­sa do­ja­zdu jest do­brze o­zna­czo­na. Ko­mu­ni­ka­cja PKS kur­su­je tu­taj rzad­ko. Pod zam­kiem du­ży par­king. (ma­pa zam­ków wo­je­wódz­twa)




1. A. Grzybkowski: Zamek w Kurozwękach, Arkady 1981
2. I. T. Kaczyńscy: Zamki w Polsce południowej, Muza SA 1999
3. L. Kajzer, J. Salm, S. Kołodziejski: Leksykon zamków w Polsce, Arkady 2001
4. A. R. Sypek: Zamki i warownie ziemi sandomierskiej, TRIO 2003
5. J. Zub: Kurozwęki. Zamek, ABC 2001


IMG BORDER=1 style=

WŚRÓD BIZONÓW W KUROZWĘKACH


W pobliżu:
Szydłów - ruina zamku królewskiego XIVw., 8 km
Rytwiany - relikty zamku rycerskiego XIVw., 11 km
Rembów - relikty zamku rycerskiego XIVw., 15 km
Stopnica - relikty zamku królewskiego XIVw., 28 km
Konary - relikty zamku rycerskiego XIVw., 30 km
Ujazd - ruina zamku magnackiego XVIIw., 33 km



STRONA GŁÓWNA

tekst: 2008
fotografie: 2008
© Jacek Bednarek