STRONA GŁÓWNA

ZA GRANICĄ

MINIGALERIA

MAPKI

KSIĘGA GOŚCI

LITERATURA

KONTAKT
BARANÓW SANDOMIERSKI

BARCIANY

BARDO ŚLĄSKIE

BĄKOWA GÓRA

BESIEKIERY

BĘDZIN

BIERUTÓW

BIESTRZYKÓW

BOBOLICE

BOBROWNIKI

BODZENTYN

BOLKÓW

BORYSŁAWICE ZAMKOWE

BROCHÓW

BRODNICA

BRZEG

BUKOWIEC

BYDLIN

BYSTRZYCA KŁODZKA

CHĘCINY

CHOJNICA

CHOJNIK

CIECHANÓW

CIESZÓW

CIESZYN

CZARNY BÓR

CZERNA

CZERNINA

CZERSK

CZĘSTOCHOWA

CZOCHA

CZORSZTYN

DĄBRÓWNO

DRZEWICA

DZIAŁDOWO

DZIERZGOŃ

GDAŃSK

GIŻYCKO

GLIWICE

GŁOGÓW

GNIEW

GNIEWOSZÓW Z.SZCZERBA

GOLUB-DOBRZYŃ

GOŁAŃCZ

GOLCZEWO

GOŁUCHÓW

GOŚCISZÓW

GÓRA

GRODZIEC

GRÓDEK

GRUDZIĄDZ

GRZĘDY

GRZMIĄCA z.ROGOWIEC

INOWŁÓDZ

JANOWICE WIELKIE z.BOLCZÓW

JANOWIEC

JAWOR

JEZIORO GÓRECKIE

KAMIENIEC ZĄBKOWICKI

KAMIENNA GÓRA

KARPNIKI

KAZIMIERZ DOLNY

KĘTRZYN

KĘTRZYN - KOŚCIÓŁ

KIELCE

KLICZKÓW

KŁODZKO

KOŁO

KONARY

KONIN-GOSŁAWICE

KORZKIEW

KOWALEWO POMORSKIE

KOŹMIN WLKP.

KÓRNIK

KRAKÓW

KRAPKOWICE

KRAPKOWICE - OTMĘT

KRĘPCEWO

KRUSZWICA

KRZYŻNA GÓRA

KRZYŻTOPÓR

KSIĄŻ WIELKI

KUROZWĘKI

KWIDZYN

LEGNICA

LIDZBARK WARMIŃSKI

LIPA

LUBIN

LUTOMIERSK

ŁAGÓW

ŁĘCZYCA

ŁOWICZ

MAJKOWICE

MALBORK

MAŁA NIESZAWKA

MIĘDZYLESIE

MIĘDZYRZECZ

MIRÓW

MOKRSKO

MOSZNA

MSTÓW

MUSZYNA

MYŚLENICE

NAMYSŁÓW

NIEDZICA

NIDZICA

NIEMCZA

NIEPOŁOMICE

NOWY SĄCZ

NOWY WIŚNICZ

OGRODZIENIEC (PODZAMCZE)

OJCÓW

OLEŚNICA

OLSZTYN (JURA)

OLSZTYN (WARMIA)

OLSZTYNEK

OŁAWA

OŁDRZYCHOWICE KŁODZKIE

OPOCZNO

OPOLE GÓRKA

OPOLE OSTRÓWEK

OPORÓW

OSSOLIN

OSTRĘŻNIK

OSTRÓDA

OSTRÓW LEDNICKI

OTMUCHÓW

PABIANICE

PANKÓW

PASTUCHÓW

PIESKOWA SKAŁA

PIOTRKÓW TRYBUNALSKI

PIOTRKÓW-BYKI

PIOTROWICE ŚWIDNICKIE

PŁAKOWICE

PŁOCK

PŁONINA

PŁOTY

PODZAMCZE z.OGRODZIENIEC

PODZAMCZE PIEKOSZOWSKIE

POKRZYWNO

POŁCZYN-ZDRÓJ

POZNAŃ

PRABUTY

PROCHOWICE

PROSZÓWKA z.GRYF

PRZEWODZISZOWICE

PSZCZYNA

PYZDRY

RABSZTYN

RACIĄŻEK

RADŁÓWKA

RADOM

RADZIKI DUŻE

RADZYŃ CHEŁMIŃSKI

RAJSKO

RAKOWICE WIELKIE

RATNO DOLNE

RAWA MAZOWIECKA

RESKO

ROGÓW OPOLSKI

ROŻNÓW ZAMEK DOLNY

ROŻNÓW ZAMEK GÓRNY

RYBNICA

RYBNICA LEŚNA

RYCZÓW

RYDZYNA

RZĄSINY

SANDOMIERZ

SIEDLĘCIN

SIEDLISKO

SIERADZ

SIERAKÓW

SIEWIERZ

SMOLEŃ

SOBKÓW

SOBOTA

SOCHACZEW

SOSNOWIEC

SREBRNA GÓRA

STARA KAMIENICA

STARE DRAWSKO

STARY SĄCZ

STRZELCE OPOLSKIE

SULEJÓW

SZAMOTUŁY

SZCZECIN

SZTUM

SZYDŁÓW

SZYMBARK

ŚCINAWKA GÓRNA

ŚWIDWIN

ŚWIEBODZIN

ŚWIECIE n.WISŁĄ

ŚWIECIE k.LEŚNEJ

ŚWINY

TORUŃ

TORUŃ z.DYBÓW

TUCZNO

TYNIEC

UDÓRZ

UJAZD k.TOMASZOWA

UJAZD KRZYŻTOPÓR

UNIEJÓW

URAZ

WAŁBRZYCH z.KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.STARY KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.NOWY DWÓR

WARSZAWA z.KRÓLEWSKI

WARSZAWA z.UJAZDOWSKI

WĄBRZEŹNO

WENECJA

WĘGORZEWO

WIELICZKA

WIELKA WIEŚ

WIERZBNA

WITKÓW

WLEŃ

WOJNOWICE

WOJSŁAWICE

WROCŁAW

WROCŁAW LEŚNICA

WYSZYNA

ZAGÓRZE ŚLĄSKIE

ZĄBKOWICE ŚLĄSKIE

ZBĄSZYŃ

ZŁOTORIA k.TORUNIA

ŹRÓDŁA

ŻAGAŃ

ŻARY

ŻELAZNO

ŻMIGRÓD


IMG BORDER=1 style=

WIDOK OD POŁUDNIA NA WIEŻĘ PIASTOWSKĄ, NA PIERWSZYM PLANIE STAW ZAMKOWY BARLICKIEGO



u­do­wę star­sze­go z dwóch śred­nio­wiecz­nych o­pol­skich zam­ków roz­po­czął o­ko­ło 1228 ro­ku Ka­zi­mierz I, syn księ­cia ra­ci­bor­skie­go Miesz­ka Plą­to­no­gie­go. Wład­ca ten nie po­sia­dał wys­tar­cza­ją­cej iloś­ci środ­ków do re­a­li­za­cji ta­kiej in­wes­ty­cji, w związ­ku z czym po­słu­żył się fi­nan­sa­mi dwóch dzia­ła­ją­cych w je­go imie­niu dos­toj­ni­ków: wo­je­wo­dy Kle­men­sa Gry­fi­ty z Rusz­czy o­raz je­go bra­ta Wierz­bię­ty, zwią­za­nych u­mo­wą z księ­ciem i li­czą­cych z te­go ty­tu­łu na du­że na­da­nia ziem­skie. Pra­ce przy wa­row­ni kon­ty­nu­o­wa­li sy­no­wie Ka­zi­mie­rza: Miesz­ko Oty­ły (+ 1246), Wła­dys­ław (+1281), a nas­tęp­nie Bo­les­ław (+1313), stron­nik kró­la czes­kie­go i opo­nent Wła­dys­ła­wa Ło­kiet­ka w je­go wal­ce o tron kra­kow­ski. W la­tach 1273-89 Bo­les­ław wzniósł głów­ny dom zam­ko­wy, ka­pli­cę św. An­ny o­raz cy­lin­drycz­ny ber­gfried, za­cho­wa­ny do cza­sów współ­czes­nych i dziś o­kreś­la­ny mia­nem Wie­ży Pias­tow­skiej. Na przes­trze­ni wie­ków XIV i XV w ist­nie­ją­cy ob­wód wa­row­ny lo­ko­wa­no ko­lej­ne bu­dyn­ki i for­ty­fi­ka­cje; w kon­sek­wen­cji u schył­ku śred­nio­wie­cza ksią­żę­ca sie­dzi­ba roz­wi­nę­ła się w oka­za­łe za­ło­że­nie o cha­rak­te­rze re­zy­den­cjal­no-ob­ron­nym, opi­sa­ne w do­ku­men­tach z 1391 jako sta­re, za­pew­ne w związ­ku z pow­sta­niem w zbli­żo­nym cza­sie zu­peł­nie no­we­go zam­ku na po­blis­kiej Gór­ce.


NAJSTARSZY ZNANY (LECZ NIE ZACHOWANY) WIZERUNEK ZAMKU KSIĄŻĘCEGO, POCHODZĄCY Z POLICHROMII W KOŚCIELE TRÓJCY ŚWIETEJ Z 2. POŁOWY XIVw.


MIASTO I ZAMEK W XVI WIEKU, PFALZGRAF OTTHEINRICHS REISEBILDER 1536-37



POCZET PIASTÓW OPOLSKICH

Mieszko I Plątonogi (1202-1211), ur. oko­ło 1130, wład­ca Ra­ci­bo­rza, Sie­wie­rza, By­to­mia, a od 1202 Opo­la. W ro­ku 1210 za­siadł na tro­nie kra­kow­skim. Żył ok­o­ło 80 lat.

Kazimierz I (1211-1230), ur. w 1178, syn Miesz­ka Plą­to­no­gie­go, uczest­nik kruc­ja­ty na Bał­ka­ny, bu­dow­ni­czy zam­ku na Os­trów­ku, mąż księż­nicz­ki buł­gar­skiej Vio­li. Żył 52 la­ta.

Mieszko II Otyły (1230-1246), ur. oko­ło 1220, syn Ka­zi­mie­rza i Vio­li, uczest­nik bit­wy z ar­mią mon­gol­ską pod Leg­ni­cą, mąż cór­ki Kon­ra­da Ma­zo­wiec­kie­go Ju­dy­ty. Żył 26 lat.

Władysław I (1246-1281), ur. oko­ło 1225, brat Miesz­ka Oty­łe­go, kon­ty­nu­o­wał bu­do­wę zam­ku, spro­wa­dził do Opo­la fran­cisz­ka­nów i do­mi­ni­ka­nów, mąż księż­nicz­ki wiel­ko­pol­skiej Eu­fro­zy­ny. Żył 57 lat.

Bolesław I (1281-1313), ur. oko­ło 1255, syn Wła­dys­ła­wa I, len­nik kró­la Czech, szwa­gier księ­cia wroc­ław­skie­go Hen­ry­ka Pro­bu­sa, krew­ny i wróg kró­la Wła­dys­ła­wa Ło­kiet­ka. W la­tach 1291-92 sta­ros­ta Kra­ko­wa, od 1306 ksią­żę wie­luń­ski. Żył o­ko­ło 60 lat.

Bolesław II (1313-1356), ur. przed 1300, syn Bolesława I, prowadził pokojową politykę unikając wojen, uważał się za Polaka, mąż córki księcia jaworskiego Bernarda Elżbiety, później czeszki Małgorzaty. Żył około 60 lat.

Władysław II Opolczyk (1356-1396), ur. oko­ło 1327, syn Bo­les­ła­wa II, ksią­żę ku­jaw­ski i do­brzyń­ski, fun­da­tor klasz­to­ru jas­no­gór­skie­go, oj­ciec chrzest­ny Wła­dys­ła­wa Ja­gieł­ły, po­tem je­go wróg i so­jusz­nik Krzy­ża­ków. Do 1396 pan na więk­szoś­ci zam­ków ju­raj­skich, mąż księż­nicz­ki wo­ło­gos­kiej El­żbie­ty, a nas­tęp­nie - księż­nicz­ki ma­zo­wiec­kiej Eu­fe­mii. Żył o­ko­ło 75 lat.

Bolesław III (1356-1382), ur. oko­ło 1330, syn Bo­les­ła­wa II, ksią­żę strze­lec­ki, współ­rzą­dził Opo­lem wraz z bra­tem Wła­dys­ła­wem II, mąż An­ny. Żył o­ko­ło 60 lat.

Jan I Kropidło (1396-1421), ur. oko­ło 1360, syn Bo­les­ła­wa III, ab­sol­went pra­wa na uni­wer­sy­te­cie w Bo­lo­nii, bis­kup poz­nań­ski, wroc­ław­ski i cheł­miń­ski, waż­ny so­jusz­nik Ja­gieł­ły za­pa­mię­ta­ny głów­nie z hu­lasz­cze­go sty­lu ży­cia. Przy­do­mek Kro­pid­ło zaw­dzię­czał pięk­nym krę­co­nym wło­som. Żył o­ko­ło 60 lat.

Bolesław IV (1396-1437), ur. oko­ło 1365, syn Bo­les­ła­wa III, współ­rzą­dził z brać­mi w Opo­lu i Nie­mod­lin­ie, sprzy­mie­rzo­ny z ru­chem hu­syc­kim, mąż Mał­go­rza­ty. Żył o­ko­ło 70 lat.

Jan II (1437-1439), ur. przed 1412, syn Bo­les­ła­wa IV, bez­żen­ny, nie po­zos­ta­wił le­gal­ne­go po­tom­stwa. Wład­ca mar­gi­nal­ny. Żył o­ko­ło 40 lat.

Bolesław V (1437-1460), ur. oko­ło 1400, syn Bo­les­ła­wa IV, wróg koś­cio­ła rzym­skie­go (na­je­chał i spa­lił klasz­tor jas­no­gór­ski) i so­jusz­nik hu­sy­tów. Ja­ko zięć Ja­gieł­ły u­trzy­my­wał blis­kie kon­tak­ty z Pol­ską, mąż El­żbie­ty Pi­lec­kiej (pa­sier­bi­cy kró­lew­skiej), póź­niej szlach­cian­ki ku­jaw­skiej Jad­wi­gi. Żył o­ko­ło 60 lat.

Mikołaj I (1437-1476), ur. oko­ło 1420, syn Bo­les­ła­wa IV, współ­rzą­dził z brać­mi w Opo­lu, sa­mo­dziel­nie w Brze­gu, Klucz­bor­ku, Nie­mod­li­nie i Oleś­nie, mąż księż­nicz­ki leg­nic­kiej Mag­da­le­ny. Po­sia­dał licz­ne po­tom­stwo – głów­nie z nie­pra­we­go ło­ża. Żył o­ko­ło 55 lat.

Mikołaj II (1476-1497), ur. oko­ło 1450-1460, syn Mi­ko­ła­­ja I, je­dy­ny nie zniem­czo­ny w tam­tym o­kre­sie ksią­żę śląs­ki. Za pró­bę za­mor­do­wa­nia księ­cia cie­szyń­skie­go ska­za­ny przez nie­miec­ki sąd na to­pór - wy­rok wy­ko­na­no. Żył oko­ło 40-50 lat.

Jan II (III) Dobry (1476-1532), ur. oko­ło 1460, syn Mi­ko­ła­ja I, wład­ca naj­bo­gat­sze­go pań­stew­ka śląs­kie­go. Ja­ko mo­nar­cha miał opi­nię oso­by gos­po­dar­nej, ła­god­nej i nie­co tchórz­li­wej. Je­dy­ny z współ­czes­nych mu ksią­żąt śląs­kich po­słu­gu­ją­cy się na co dzień ję­zy­kiem pol­skim. Nig­dy się nie o­że­nił. Był os­tat­nim księ­ciem o­pol­skim z dy­nas­tii Pias­tów. Żył o­ko­ło 70 lat.



ZAMEK WIDZIANY OD ZACHODU NA RYSUNKU V. SAEBISCHA, 1608



FRAGMENT SZTYCHU Z 1654 ROKU


Po wy­gaś­nię­ciu wraz ze śmier­cią księ­cia Ja­na II Dob­re­go w 1532 ro­ku li­nii Pias­tów o­pol­skich spo­rzą­dzo­no in­en­tarz wa­row­ni, któ­ry wy­mie­nia wpraw­dzie 35 po­miesz­czeń, ale nie in­for­mu­je o po­ło­że­niu i wy­glą­dzie posz­cze­gól­nych bu­dyn­ków, ja­kie przy­pusz­czal­nie pod rzą­da­mi Hab­sbur­gów u­leg­ły de­was­ta­cji. W ro­ku 1552 wi­zy­tu­ją­ca O­po­le księż­na Sied­mio­gro­du a za­ra­zem tym­cza­so­wa pa­ni na zas­ta­wio­nym przez Niem­ców księs­twie o­pol­sko-ra­ci­bor­skim za­sta­ła za­mek nie­mal cał­ko­wi­cie pus­ty i znisz­czo­ny, poz­ba­wio­ny pod­sta­wo­wych sprzę­tów, częś­cio­wo za­gro­żo­ny za­wa­le­niem. Pięć lat po tej wi­zy­cie ów­czes­ny sta­ros­ta o­pol­ski Jan Op­per­sdorff roz­po­czął re­mont i prze­bu­do­wę wa­row­ni. W la­tach 1557-1566 z je­go i­nic­ja­ty­wy przek­ształ­co­no skrzyd­ło wschod­nie i po­łud­nio­we, na­pra­wio­no trak­ty ko­mu­ni­ka­cyj­ne, wy­ko­na­no no­we od­rzwia i ob­ra­mie­nia o­kien­ne, na posz­cze­gól­nych do­mach po­ło­żo­no tyn­ki, a ich szczy­ty poz­ło­co­no. W trak­cie re­a­li­za­cji tych prac cięż­ka kon­struk­cja głów­ne­go kor­pu­su zam­ko­we­go o­siad­ła w zbyt mok­rym grun­cie po­wo­du­jąc pęk­nię­cie jed­nej ze ścian. Usz­ko­dze­nie pro­wi­zo­rycz­nie na­pra­wił spro­wa­dzo­ny z Wroc­ła­wia mistrz mu­rar­ski Win­cen­ty za­kła­da­jąc w je­go miej­scu spi­na­ją­ce ca­łość sta­lo­we klam­ry; już wte­dy po­ja­wi­ły się jed­nak gło­sy, że roz­wią­za­niem ko­rzyst­niej­szym od kosz­tow­nej i nie­pew­nej na­pra­wy by­ło­by po­sta­wie­nie od fun­da­men­tów no­we­go bu­dyn­ku. Trzy­dzieś­ci lat póź­niej za­mek wzmoc­nio­no no­wo­czes­ny­mi for­ty­fi­ka­cja­mi ziem­ny­mi.


F. B. WERNHER, WIDOKI KLASZTORÓW RYCERSKICH I PAŁACÓW DOLNEGO ŚLĄSKA 1739


F.B. WERNHER, TOPOGRAPHIA SILESIAE 1744-68


iel­ki po­żar, któ­ry w ro­ku 1615 wy­buchł w miesz­ka­niu bur­gra­bie­go, znisz­czył za­mek i pra­wie ca­łe mias­to. Na Os­trów­ku, oprócz wy­pa­lo­nych mu­rów, za­cho­wał się jed­yn­ie młyn zam­ko­wy i wie­ża pro­cho­wa. Pod­czas woj­ny trzy­dzies­to­let­niej (1618-48) nie tyl­ko na­pra­wio­no pow­sta­łe w wy­ni­ku po­ża­ru znisz­cze­nia, ale rów­nież wzmoc­nio­no sys­tem ob­ron­ny zam­ku, dzię­ki cze­mu w la­tach 1633-34 był on w sta­nie o­bro­nić się przed ob­lę­że­niem wojsk ce­sar­skich gen. von Gotza. Ce­na o­po­ru by­ła jed­nak wy­so­ka: w wy­ni­ku dłu­go­trwa­łe­go os­trza­łu wa­row­nia po­waż­nie u­cier­pia­ła, a sto­pień jej usz­ko­dzeń o­pi­su­je lus­tra­cja z 1645 ro­ku. [...] W dol­nej częś­ci jest kom­na­ta skle­pio­na, nie­bez­piecz­nie usz­ko­dzo­na, na pierw­szym pięt­rze gro­żą dwie skle­pio­ne kom­na­ty za­wa­le­niem się, ka­mie­nie tak moc­no wys­ta­ją, że zda­je się jak­by la­da chwi­la spaść mia­ły. Na dru­gim pięt­rze z trzech izb o­raz sześ­ciu al­kie­rzy czte­ry tak zruj­no­wa­ne, że miesz­kać w nich nie spo­sób, a tak­że su­fit w jed­nej iz­bie cał­kiem jest po­psu­ty i op­da w kil­ku miej­scach. Sta­ry bu­dy­nek ku po­łud­nio­wi o­pus­to­szał, że ziel­sko w nim po­ras­ta. Jest tam iz­ba, któ­rą zo­wią ziem­ską, tę chciał sta­ros­ta kra­jo­wy od­no­wić, ale mur się za­padł [...]. Pot­wier­dze­niem te­go o­pi­su mo­że być fakt, że gdy w 1655 ro­ku król Jan Ka­zi­mierz (prze­by­wa­ją­cy na wy­mu­szo­nej e­mi­gra­cji w pod­le­ga­ją­cym mu for­mal­nie ty­tu­łem zas­ta­wu księs­twie opol­sko-ra­ci­bor­skim) zwo­łał w Opo­lu dwu­ty­god­nio­wą kon­wo­ka­cję sta­nów, ja­ko miej­sce swo­je­go za­miesz­ka­nia za­miast znisz­czo­ne­go zam­ku wy­brał ka­mie­ni­cę w Ryn­ku Głów­nym.


ZAMEK OD STRONY MIASTA I KANAŁU MŁYNÓWKI JESZCZE BEZ NADBUDOWY WIEŻY, FOTOGRAFIA Z OKOŁO 1870 ROKU


PARK ZAMKOWY W 1901


iek XVII i XVIII przy­nios­ły stop­nio­wy u­pa­dek zna­cze­nia zam­ku, a w kon­sek­wen­cji – po­gor­sze­nie się je­go sta­nu tech­nicz­ne­go. Jesz­cze przed 1730 ro­ze­bra­no spa­lo­ne skrzyd­ło za­chod­nie, by na je­go miej­scu pos­ta­wić ka­pli­cę, któ­ra w ro­ku 1750 by­ła już znisz­czo­na i nie użyt­ko­wa­na, a w cza­sie woj­ny sied­mio­let­niej (1756-1763) słu­ży­ła ja­ko spich­lerz. W 1816 ro­ku, gdy Opo­le us­ta­no­wio­ne zos­ta­ło sto­li­cą re­jen­cji, za­mek po grun­tow­nym re­mon­cie prze­ka­za­no na sie­dzi­bę jej głów­ne­go u­rzę­du. W la­tach 1838-55 zmie­nio­no cał­ko­wi­cie naj­bliż­sze o­to­cze­nie wa­row­ni: ro­ze­bra­no część mu­rów ob­wo­do­wych o­raz gmach są­do­wy, za­sy­pa­no fo­sy, zni­we­lo­wa­no wa­ły u­rzą­dza­jąc w ich miej­scu zie­le­niec, ro­ze­bra­no tak­że sta­ry młyn zam­ko­wy. Po­zos­ta­łe bu­dyn­ki wy­re­mon­to­wa­no i prze­bu­do­wa­no dla no­wych zas­to­so­wań. Blis­ko sto lat póź­niej, w la­tach 1928-30 de­cyz­ją władz nie­miec­kich za­mek zos­tał ro­ze­bra­ny, a zas­tą­pił go no­wo­czes­ny sied­mio­pięt­ro­wy biu­ro­wiec re­jen­cji, wy­po­sa­żo­ny w niez­wyk­łą wów­czas no­win­kę tech­nicz­ną - win­dę ty­pu Pa­ter­nos­ter. Ze śred­nio­wiecz­ne­go za­ło­że­nia za­cho­wa­ła się je­dy­nie cy­lin­drycz­na wie­ża, któ­ra o­trzy­ma­ła no­we zwień­cze­nie, jesz­cze raz prze­bu­do­wa­ne w cza­sach hit­le­row­skich, a póź­niej w ro­ku 1957.


ZAMEK NA POCZTÓWCE Z 1910 ROKU


BUDYNEK REJENCJI Z WIEŻĄ ZAMKOWĄ, FOTOGRAFIA Z LAT 30. WIEKU



a­mek na Os­trów­ku pier­wot­nie skła­dał się z wie­lo­bocz­ne­go na­ry­su ce­gla­nych mu­rów ob­wo­do­wych (wy­peł­nio­nych ka­mie­niem wa­pien­nym i za­pra­wą) o gru­boś­ci od 2 do oko­ło 3 met­rów, pow­ta­rza­ją­cych prze­bieg drew­nia­no-ziem­nych wa­łów gro­du, a tak­że z wy­su­nię­tej po­za ob­wód mu­rów czwo­ro­bocz­nej wie­ży pół­noc­nej, wol­no sto­ją­ce­go czwo­ro­bocz­ne­go bu­dyn­ku o wy­mia­rach pod­sta­wy 12x15 met­rów, bę­dą­ce­go być mo­że don­żo­nem, i dos­ta­wio­ne­go do nie­go od pół­no­cy głów­ne­go do­mu zam­ko­we­go. Dom ten przy­pusz­czal­nie po­sia­dał dwie kon­dyg­na­cje: na par­te­rze mieś­cił du­żą sa­lę, zwa­ną póź­niej zie­lo­ną, oraz dwie pom­niej­sze iz­by, a na pięt­rze - sa­lę i trzy kom­na­ty. Na rok oko­ło 1300 da­tu­je się pow­sta­nie cy­lin­drycz­nej wie­ży, tzw. berg­frie­du o­raz bo­ga­to de­ko­ro­wa­nej ka­pli­cy, poś­wię­co­nej w 1307. W skład zes­po­łu wcho­dzi­ła po­nad­to dwu­pięt­ro­wa kuch­nia, pie­kar­nia, stud­nia po­łą­czo­na drew­nia­ną kwa­dra­to­wą ru­rą z fo­są zam­ko­wą, a tak­że po­zos­ta­ła drew­nia­na za­bu­do­wa miesz­kal­na i gos­po­dar­cza roz­lo­ko­wa­na na dzie­dziń­cu wzdłuż ceg­la­ne­go ob­wo­du, a zas­tą­pio­na w XIV i XV wie­ku bu­dyn­ka­mi mu­ro­wa­ny­mi.



PLAN ZAMKU NA OSTRÓWKU W XIVw. WG B.GUERQUINA


ko­ło ro­ku 1300 przy bra­mie wjaz­do­wej, w częś­ci po­łud­nio­wo-wschod­niej za­ło­że­nia wa­row­ne­go, wy­bu­do­wa­no cy­lin­drycz­ną wie­żę os­ta­tecz­nej o­bro­ny, zwa­ną dziś Wie­żą Pias­tow­ską. Bu­dow­la ta, w ca­łoś­ci mu­ro­wa­na z rdza­wo­czer­wo­nej ce­gły, po­sa­do­wio­na jest na głę­bo­kim sześ­cio­met­ro­wym fun­da­men­cie z ka­mie­nia pol­ne­go. Pier­wot­nie wej­ście do niej znaj­do­wa­ło się kil­ka met­rów nad po­zio­mem dzie­dziń­ca i dos­tęp­ne by­ło z drew­nia­nej ga­le­rii, wew­nątrz zaś mieś­ci­ły się: w dol­nej kon­dyg­na­cji loch wię­zien­ny, a wy­żej - kuch­nia, iz­ba miesz­kal­na o­raz war­tow­nia. W śred­nio­wie­czu wie­żę wień­czył ga­nek stra­ży z blan­ko­wa­niem i dach stoż­ko­wy. Ten ele­ment ar­chi­tek­tu­ry u­le­gał jed­nak częs­to mo­dy­fi­ka­cji, i tak po 1880 ro­ku jej szczyt zdo­bił gra­ni­to­wy szpic z że­laz­nym or­łem pias­tow­skim, zas­tą­pio­ny w ro­ku 1906 stoż­ko­wa­tym da­chem po­kry­tym da­chów­ką, zmie­nio­nym z ko­lei w 1934 na cyn­ko­wy, nie­wy­so­ki sto­żek z gla­pą. W ro­ku 1957 bu­dow­li na­da­no wy­gląd, któ­ry za­cho­wał się do cza­sów o­bec­nych, for­mu­jąc w miej­sce stoż­ka mu­ro­wa­ną spi­czas­tą igli­cę. Współ­cześ­nie Wie­ża Pias­tow­ska mie­rzy 42 met­ry wy­so­koś­ci i li­czy 163 stop­nie.


ZWIEŃCZENIA WIEŻY ZAMKOWEJ NA PRZESTRZENI DZIEJÓW



ie­ża Pias­tow­ska jest je­dy­ną mu­ro­wa­ną po­zos­ta­łoś­cią po zam­ku ksią­żąt o­pol­skich na Os­trów­ku. Bę­dą­ca sym­bo­lem mias­ta i od­by­wa­ją­ce­go się w nim Kra­jo­we­go Fes­ti­wa­lu Pol­skiej Pio­sen­ki sta­no­wi o­bec­nie zna­ko­mi­ty punkt wi­do­ko­wy z ma­leń­kim skle­pi­kiem (przy wej­ściu na par­te­rze) za­o­pat­rzo­nym w li­te­ra­tu­rę his­to­rycz­ną i su­we­ni­ry. Współ­cześ­nie wie­ża wciś­nię­ta jest po­mię­dzy bu­dy­nek daw­nej re­jen­cji, dzi­siaj sie­dzi­bę u­rzę­du wo­je­wódz­kie­go, a fes­ti­wa­lo­wy Am­fi­te­atr Ty­siąc­le­cia wznie­sio­ny na miej­scu wczes­no­śred­nio­wiecz­nej drew­nia­nej o­sa­dy, któ­rej frag­ment od­ko­pa­no pod­czas prac bu­dow­la­nych w la­tach 30. ubieg­łe­go wieku. Po woj­nie po­ja­wi­ła się kon­cep­cja, aby te sta­ro­żyt­noś­ci za­kon­ser­wo­wać i skryć pod szkla­no-be­to­no­wą ko­pu­łą, a ca­łość u­zu­peł­nić współ­czes­ną re­kon­struk­cją, jed­nak z bra­ku środ­ków na je­go re­a­li­za­cję po­mysł u­padł. In­ny re­likt po śred­nio­wiecz­nym za­ło­że­niu to ma­low­ni­czo po­ło­żo­ny staw bę­dą­cy po­zos­ta­łoś­cią fo­sy nieg­dyś od­ci­na­ją­cej wa­row­nię od po­łud­nia.


Wieża Piastowska w Opolu
Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w Opolu
tel. 77 441 50 20
e-mail: wiezapiastowska(at)mosir.opole.pl

Godziny otwarcia / Cennik



IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

WIEŻA PIASTOWSKA


IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

WIDOK Z WIEŻY NA AMFITEATR I DZIELNICĘ MIESZKANIOWĄ ZAODRZE (PO LEWEJ) ORAZ NA ZABYTKOWE STARE MIASTO



ie­ża stoi w pół­noc­nej częś­ci Wys­py Pa­sie­ka, w wid­łach Od­ry i Ka­na­łu Mły­nów­ka, oko­ło 300 met­rów na za­chód od Sta­re­go Ryn­ku. Aby dos­tać się w jej bez­poś­red­nie są­siedz­two na­le­ży dojść do głów­ne­go wej­ścia U­rzę­du Wo­je­wódz­kie­go (tam, gdzie wi­szą fla­gi UE), przed wej­ściem skrę­cić w pra­wo w stro­nę za­da­szo­ne­go par­kin­gu, tam w le­wo i za bu­dy­nek, któ­re­go wie­ża nie­mal­że do­ty­ka. Doj­ście z dwor­ca PKP ul. Kor­fan­te­go w le­wo za Ka­nał Mły­nów­ka, i da­lej w pra­wo ul. Pias­tow­ską. Nie­wiel­ki par­king dla sa­mo­cho­dów przy UW po dru­giej stro­nie ul. Pias­tow­skiej, nie­co więk­szy przy Bi­blio­te­ce Uni­wer­sy­tec­kiej lub ko­ło Am­fi­te­at­ru.





1. M. Chorowska: Rezydencje średniowieczne na Śląsku, OFPWW 2003
2. B. Guerquin: Zamki w Polsce, Arkady 1984
3. Z.Janusz, P.Tałan: Biografie Książąt Opolskich
4. I. T. Kaczyńscy: Zamki w Polsce południowej, Muza SA 1999
5. L. Kajzer, J. Salm, S. Kołodziejski: Leksykon zamków w Polsce, Arkady 2001
6. Album: Zamki i Pałace Euroregionu Pradziad, wyd. SRDO


IMG BORDER=1 style=

WIDOK NA WIEŻĘ I GMACH DAWNEJ REJENCJI OD STRONY AMFITEATRU



Opole - relikty zamku książęcego XIVw., 1 km
Prószków - zamek szlachecki XVIw., 12 km
Zimnice Małe - spichlerz folwarczny na murach zamku XVIw., 15 km
Rogów Opolski - zamek renesansowy XVIw., 22 km
Niemodlin - zamek książęcy XIV/XVIIIw., 23 km
Krapkowice - zamek szlachecki Redernów XVIIw., 27 km
Krapkowice Otmęt - zamek rycerski XIV/XVIw., 27 km
Kantorowice - zamek myśliwski XVI/XVIIw., 30 km




STRONA GŁÓWNA

tekst: 2005
fotografie: 2005, 2012