STRONA GŁÓWNA

ZA GRANICĄ

MINIGALERIA

MAPKI

KSIĘGA GOŚCI

LITERATURA

KONTAKT
BARANÓW SANDOMIERSKI

BARCIANY

BARDO ŚLĄSKIE

BĄKOWA GÓRA

BESIEKIERY

BĘDZIN

BIERUTÓW

BIESTRZYKÓW

BOBOLICE

BOBROWNIKI

BODZENTYN

BOLESTRASZYCE

BOLKÓW

BORYSŁAWICE ZAMKOWE

BROCHÓW

BRODNICA

BRZEG

BUKOWIEC

BYDLIN

BYSTRZYCA KŁODZKA

CHĘCINY

CHOJNICA

CHOJNIK

CIECHANÓW

CIESZÓW

CIESZYN

CZARNY BÓR

CZERNA

CZERNINA

CZERSK

CZĘSTOCHOWA

CZOCHA

CZORSZTYN

DĄBRÓWNO

DRZEWICA

DZIAŁDOWO

DZIERZGOŃ

FREDROPOL (KORMANICE)

GDAŃSK

GIŻYCKO

GLIWICE

GŁOGÓW

GNIEW

GNIEWOSZÓW Z.SZCZERBA

GOLUB-DOBRZYŃ

GOŁAŃCZ

GOLCZEWO

GOŁUCHÓW

GOŚCISZÓW

GÓRA

GRODZIEC

GRÓDEK

GRUDZIĄDZ

GRZĘDY

GRZMIĄCA z.ROGOWIEC

INOWŁÓDZ

JANOWICE WIELKIE z.BOLCZÓW

JANOWIEC

JAWOR

JEZIORO GÓRECKIE

KAMIENIEC ZĄBKOWICKI

KAMIENNA GÓRA

KARPNIKI

KAZIMIERZ DOLNY

KĘTRZYN

KĘTRZYN - KOŚCIÓŁ

KIELCE

KLICZKÓW

KŁODZKO

KOŁO

KONARY

KONIN-GOSŁAWICE

KORZKIEW

KOWALEWO POMORSKIE

KOŹMIN WLKP.

KÓRNIK

KRAKÓW

KRAPKOWICE

KRAPKOWICE - OTMĘT

KRASICZYN

KRĘPCEWO

KRUSZWICA

KRZYŻNA GÓRA

KRZYŻTOPÓR

KSIĄŻ WIELKI

KUROZWĘKI

KWIDZYN

LEGNICA

LIDZBARK WARMIŃSKI

LIPA

LUBIN

LUTOMIERSK

ŁAGÓW

ŁĘCZYCA

ŁOWICZ

MAJKOWICE

MALBORK

MAŁA NIESZAWKA

MIĘDZYLESIE

MIĘDZYRZECZ

MIRÓW

MOKRSKO

MOSZNA

MSTÓW

MUSZYNA

MYŚLENICE

NAMYSŁÓW

NIEDZICA

NIDZICA

NIEMCZA

NIEPOŁOMICE

NOWY SĄCZ

NOWY WIŚNICZ

ODRZYKOŃ

OGRODZIENIEC (PODZAMCZE)

OJCÓW

OLEŚNICA

OLSZTYN (JURA)

OLSZTYN (WARMIA)

OLSZTYNEK

OŁAWA

OŁDRZYCHOWICE KŁODZKIE

OPOCZNO

OPOLE GÓRKA

OPOLE OSTRÓWEK

OPORÓW

OSSOLIN

OSTRĘŻNIK

OSTRÓDA

OSTRÓW LEDNICKI

OTMUCHÓW

PABIANICE

PANKÓW

PASTUCHÓW

PIESKOWA SKAŁA

PIOTRKÓW TRYBUNALSKI

PIOTRKÓW-BYKI

PIOTROWICE ŚWIDNICKIE

PŁAKOWICE

PŁOCK

PŁONINA

PŁOTY

PODZAMCZE z.OGRODZIENIEC

PODZAMCZE PIEKOSZOWSKIE

POKRZYWNO

POŁCZYN-ZDRÓJ

POZNAŃ

PRABUTY

PROCHOWICE

PROSZÓWKA z.GRYF

PRZEMYŚL

PRZEWODZISZOWICE

PSZCZYNA

PYZDRY

RABSZTYN

RACIĄŻEK

RADŁÓWKA

RADOM

RADZIKI DUŻE

RADZYŃ CHEŁMIŃSKI

RAJSKO

RAKOWICE WIELKIE

RATNO DOLNE

RAWA MAZOWIECKA

RESKO

ROGÓW OPOLSKI

ROŻNÓW ZAMEK DOLNY

ROŻNÓW ZAMEK GÓRNY

RYBNICA

RYBNICA LEŚNA

RYCZÓW

RYDZYNA

RYTWIANY

RZĄSINY

SANDOMIERZ

SANOK

SIEDLĘCIN

SIEDLISKO

SIERADZ

SIERAKÓW

SIEWIERZ

SMOLEŃ

SOBKÓW

SOBOTA

SOCHACZEW

SOSNOWIEC

SREBRNA GÓRA

STARA KAMIENICA

STARE DRAWSKO

STARY SĄCZ

STRZELCE OPOLSKIE

SULEJÓW

SZAMOTUŁY

SZCZECIN

SZTUM

SZUBIN

SZYDŁÓW

SZYMBARK

ŚCINAWKA GÓRNA

ŚWIDWIN

ŚWIEBODZIN

ŚWIECIE n.WISŁĄ

ŚWIECIE k.LEŚNEJ

ŚWINY

TORUŃ

TORUŃ z.DYBÓW

TUCZNO

TYNIEC

UDÓRZ

UJAZD k.TOMASZOWA

UJAZD KRZYŻTOPÓR

UNIEJÓW

URAZ

WAŁBRZYCH z.KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.STARY KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.NOWY DWÓR

WARSZAWA z.KRÓLEWSKI

WARSZAWA z.UJAZDOWSKI

WĄBRZEŹNO

WENECJA

WĘGIERKA

WĘGORZEWO

WIELICZKA

WIELKA WIEŚ

WIERZBNA

WITKÓW

WLEŃ

WOJNOWICE

WOJSŁAWICE

WROCŁAW

WROCŁAW LEŚNICA

WYSZYNA

ZAGÓRZ

ZAGÓRZE ŚLĄSKIE

ZAŁUŻ

ZĄBKOWICE ŚLĄSKIE

ZBĄSZYŃ

ZŁOTORIA k.TORUNIA

ŹRÓDŁA

ŻAGAŃ

ŻARY

ŻELAZNO

ŻMIGRÓD


IMG BORDER=1 style=

ELEWACJA POŁUDNIOWA ZESPOŁU ZAMKOWEGO W KLICZKOWIE



istoria pię­kne­go za­mku w Klicz­ko­wie na Dol­nym Ślą­sku się­ga ko­ńca XIII stu­le­cia do cza­sów, kie­dy pań­stwem świd­nic­ko-ja­wor­skim rzą­dził pia­stow­ski ksią­żę Bo­lko I Su­ro­wy. Pra­wdo­po­do­bnie to z je­go ini­cja­ty­wy zbu­do­wa­no tu­taj za­ło­że­nie o­bron­ne, bę­dą­ce przy­pusz­czal­nie je­dnym z ogniw u­for­ty­fi­ko­wa­ne­go łań­cu­cha wa­row­ni gra­nicz­nych chro­nią­cych księ­stwo przed na­jaz­dem cze­skim. Naj­star­sza wzmian­ka o Ca­strum Cliecz­chdorf po­cho­dzi z ro­ku 1297 i za­pew­ne od­no­si się do za­mku ja­ko dre­wnia­no-mu­ro­wa­nej stra­żni­cy o nie­wiel­kich jesz­cze wa­lo­rach re­zy­den­cjal­nych. Po śmie­rci księ­cia Bo­lka Klicz­ków prze­szedł na włas­ność je­go sy­na He­nry­ka I Ja­wor­skie­go, a póź­niej w dro­dze su­kce­sji - w rę­ce księ­cia świd­nic­ko-ja­wor­skie­go Bo­lka II. Po nim do­bra o­dzie­dzi­czy­ła bra­ta­ni­ca An­na, mał­żon­ka kró­la cze­skie­go Ka­ro­la, w któ­rej in­te­re­sach od 1353 ro­ku wła­dzę w za­mku spra­wo­wał bur­gra­bia Cu­ne­man Sy­dlicz. Pod ko­niec XIV stu­le­cia wraz z prze­ję­ciem księ­stwa świd­nic­ko-ja­wor­skie­go przez kró­les­two Czech wa­row­nia u­tra­ci­ła pie­rwot­ne zna­cze­nie stra­te­gicz­ne, prze­kształ­ca­jąc się z cza­sem w za­ło­że­nie zam­ko­wo-fol­war­czne za­rzą­dza­ne przez len­ni­ków kró­lew­skich. W la­tach 80. XIV wie­ku sta­no­wi­ła wła­sność ro­du ry­cer­skie­go von Kit­tlitz, a w okre­sie 1387-91 sie­dzie­li tu von Zed­lit­zo­wie.


IMG BORDER=1 style=

PRZED GŁÓWNYM WJAZDEM


IMG BORDER=1 style=

NAJSTARSZE, POŁUDNIOWO-ZACHODNIE SKRZYDŁO ZAMKOWE


1391 roku ma­ją­tek za­ku­pił Hen­ryk von Re­chen­berg. Ród Re­chen­ber­gów ja­ko pier­wszy na trwa­łe wpi­sał się w lo­sy za­mku, za­rzą­dza­jąc nim przez dwa i pół wie­ku. W tym cza­sie szcze­gól­nie za­słu­ży­li się dla Klicz­ko­wa Kac­pro­wie: oj­ciec zwa­ny Kac­prem Śre­dnim, któ­ry w dru­giej po­ło­wie XVI wie­ku roz­po­czął re­ne­san­so­wą roz­bu­do­wę za­ło­że­nia, oraz syn zwa­ny Kac­prem Młod­szym, któ­ry ją u­koń­czył. Kac­per von Re­chen­berg Młod­szy, choć był do­pie­ro dzie­sią­tym dzie­ckiem w licz­nej ro­dzi­nie, na­le­żał do eli­ty naj­bo­gat­szych i naj­le­piej wy­kształ­co­nych dzie­dzi­ców na Dol­nym Ślą­sku. Peł­nił mię­dzy in­ny­mi god­ność rad­cy ce­sar­skie­go i szam­be­la­na z ty­tu­łem ba­ro­na, je­mu też Klicz­ków za­wdzię­cza o­trzy­ma­ne w 1610 ro­ku pra­wa miej­skie o­raz przy­wi­lej tar­go­wy. O po­zy­cji wła­ści­cie­la świad­czy wi­zy­ta na za­mku kró­la Ma­cie­ja Kor­wi­na w ro­ku 1611. Gmach był już wte­dy po roz­bu­do­wie, miał dwie sa­le ba­lo­we, ka­pli­cę, dwa­dzieś­cia pię­knych kom­nat, a ta­kże sa­lę dwor­ską, któ­rą zbu­do­wa­no na naj­wyż­szej kon­dyg­na­cji, czym na­wią­za­no do daw­nych tra­dy­cji wa­row­ni ksią­żę­cych. Cha­rak­te­rys­tycz­ne by­ły dwa dzie­dziń­ce i sze­reg wkom­po­no­wa­nych w ze­spół dwo­rski za­bu­do­wań po­moc­ni­czych, wśród nich sta­jnie, sło­dow­nia i bro­war.

RYCINA Z WIZERUNKIEM ZAMKU, LATA 60. XIX WIEKU


STARY ZAMEK NA GRAFICE Z 2. POŁOWY XIX STULECIA


iesprzyjające dla wa­ro­wni cza­sy na­sta­ły z chwi­lą wy­bu­chu woj­ny trzy­dzie­sto­let­niej, któ­ra na Ślą­sku ze­bra­ła wy­jąt­ko­wo o­kru­tne żni­wo. Klicz­ków o­bło­żo­no wów­czas po­dat­kiem w wy­so­koś­ci 80 ty­się­cy ta­la­rów, dwu­kro­tnie też - w la­tach 1626 i 1628 - sta­cjo­no­wa­ły tu­taj wo­jska ce­sar­skie z cie­szą­cym się złą sła­wą Al­brech­tem von Wal­len­stein. Do­wód­ca ten wy­zna­wał i wcie­lał w czyn za­sa­dę, że wo­jna wy­ży­wi się sa­ma - uni­ka­jąc pła­ce­nia żo­łdu w za­mian po­zwa­lał swej ar­mii na zu­chwa­łe gwa­łty i gra­bie­że na pod­bi­tych przez sie­bie te­re­nach. Nic dziw­ne­go, że w ta­kich wa­run­kach ów­czes­ny wła­ści­ciel Klicz­ko­wa Hans von Re­chen­berg nie ra­dził so­bie z utrzy­ma­niem ma­ją­tku - 1631 ro­ku od­sprze­dał go więc ro­dzi­nie von Schel­len­dorf, w któ­rej rę­kach za­mek znaj­do­wał się przez dwa ko­lej­ne po­ko­le­nia. W ro­ku 1703, po śmie­rci Ma­ksy­mil­ia­na von Schel­len­dorf do­bra klicz­kow­skie ob­jął w spa­dku Hans Wolf­gang von Fran­ken­berg, mąż nie­ży­ją­cej już cio­tecz­nej wnu­czki wspo­mnia­ne­go Ma­ksy­mil­ia­na. Nie przy­szło mu to je­dnak ła­two, gdyż pre­ten­sje do za­mku zgła­sza­li też in­ni po­ten­cjal­ni spad­ko­bier­cy. Po to­czą­cym się przez kil­ka­na­ście lat pro­ce­sie uz­na­no osta­tecz­nie ra­cję Fran­ken­ber­ga; ten je­dnak pre­wen­cyj­nie już wcze­śniej za­pew­nił so­bie pra­wa do ma­jąt­ku, otrzy­mu­jąc z rąk ce­sa­rza Le­opol­da (któ­re­go był za­u­fa­nym wi­ce­kon­su­lem) ty­tuł ba­ro­na von Schel­len­dorf i dzie­dzicz­ne­go pa­na na Klicz­ko­wie. Za cza­sów Han­sa Wolf­gan­ga i je­go sy­nów Fi­li­pa o­raz Ma­ksy­mil­ia­na mo­dy­fi­ka­cji pod­da­ne zo­sta­ły wnę­trza i oto­cze­nie re­zy­den­cji: za­ło­żo­no a­le­je li­po­we, zbu­do­wa­no ba­ro­ko­we fon­tan­ny, a ta­kże no­wą ka­pli­cę. Zmia­nie u­legł cha­rak­ter e­le­wa­cji po­łud­nio­wej bu­dyn­ku głów­ne­go, po­sta­wio­no rów­nież no­wy prze­jazd bra­mny, zwa­ny od­tąd Lwią Bra­mą.


LITOGRAFIA A. NOTHNANGELA Z TEKI A. DUNCKERA, DRUGA POŁOWA XIX WIEKU


1747 ro­ku ma­ją­tek klicz­kow­ski na­był dro­gą ku­pna Sey­fried von Prom­nitz, właś­ci­ciel roz­le­głych dóbr m.in. w Pszczy­nie, Ża­rach, Bo­ro­wej i No­wo­grodź­cu. Dwa­dzieś­cia lat póź­niej wdo­wa po Prom­nit­zu wy­szła za mąż za hra­bie­go Chris­tia­na zu Solms-Ba­rutz, wno­sząc mu Klicz­ków w po­sa­gu mał­żeń­skim; od­tąd aż do ro­ku 1945 za­mek na­le­żał do ro­dzi­ny Solm-Te­cklen­burg. Na po­czą­tku XIX stu­le­cia do­ko­na­no prze­bu­do­wy re­ne­san­so­we­go dwo­ru, któ­ra wzbo­ga­ci­ła je­go bry­łę o ne­o­go­tyc­ką wie­żę i no­wą u­jeż­dżal­nię, a ta­kże czę­ścio­wo zmie­ni­ła wy­strój wnętrz. Obec­ny wy­gląd i układ prze­strzen­ny pa­łac u­zys­kał dzię­ki ini­cja­ty­wie hra­bie­go Fry­de­ry­ka zu Solms-Ba­ruth, ho­no­ru­ją­ce­go się od 1906 ro­ku ty­tu­łem ksią­żę­cym, z uwa­gi na po­nad 40-let­ni o­kres spra­wo­wa­nia rzą­dów na Klicz­ko­wie zwa­ne­go przez współ­czes­nych mu sta­rym księ­ciem. Hra­bia ów o­trzy­mał ma­ją­tek na mo­cy te­sta­men­tu ro­dzin­ne­go w ro­ku w 1887, by kil­ka lat póź­niej o­że­nić się z Lu­izą von Hoch­berg z Ksią­ża, je­dy­ną cór­ką księ­cia pszczyń­skie­go, otwie­ra­jąc so­bie w ten spo­sób dro­gę do przy­szłych ty­tu­łów ksią­żę­cych. Wkrót­ce zle­cił on prze­bu­do­wę za­mku dwóm ber­liń­skim ar­chi­tek­tom: Hein­ri­cho­wi Kay­se­ro­wi o­raz Kar­lo­wi von Gros­sheim, dzię­­ki któ­rych ta­len­tom i pra­cy po­wsta­ło im­po­nu­ją­ce za­ło­że­nie na­wią­zu­ją­ce w for­mie do słyn­nych zam­ków nad Lo­arą. Za­kres prze­pro­wa­dzo­nych zmian był bar­dzo sze­ro­ki i obej­mo­wał m.in. do­sta­wie­nie do ist­nie­ją­cej bry­ły no­wych wież i szczy­tów, wzbo­ga­ce­nie e­le­wa­cji o sty­lo­we por­ta­le, uło­że­nie ga­le­rii ko­mu­ni­ka­cyj­nych o­raz nie­mal cał­ko­wi­tą mo­dy­fi­ka­cję wy­stro­ju wnętrz. Oto­cze­nie pa­ła­cu za­pro­jek­to­wał od no­wa Ed­ward Pet­zold, za­kła­da­jąc 80-he­kta­ro­wy park w sty­lu an­giel­skim, ro­do­wym mau­zo­le­um i cmen­ta­rzem dla u­lu­bio­nych ko­ni księ­cia.


POCZTÓWKA Z WIZERUNKIEM ZAMKU, PRZEŁOM XIX I XX WIEKU


POŁUDNIOWA ELEWACJA ZAMKU NA FOTOGRAFII Z OKOŁO 1910 ROKU



Najsłynniejszym zakątkiem zwią­za­nym z Klicz­ko­wem, o któ­rym wspo­mi­na­ją nie­mal wszy­stkie prze­wod­ni­ki, jest da­wny cmen­tarz dla ko­ni, za­pew­ne je­dy­ny ta­ki w Pol­sce. Je­szcze w la­tach 50. XX wie­ku sta­ło na nim ki­lka­naś­cie na­grob­ków, dziś po­zo­sta­ły za­led­wie dwa - po­dob­no re­sztę u­ży­to do bu­do­wy o­ko­licz­nych do­mostw. Te dwie o­ca­la­łe pły­ty na­gro­bne są już dziś ba­rdzo znisz­czo­ne, choć na je­dnej z nich wciąż wi­do­czna jest ins­kryp­cja z imie­niem ko­nia i da­tą je­go śmie­rci: Ju­no, 1938. Po­ni­żej wy­żło­bio­no czte­ry imio­na: Jo­hann, Frie­drich, Ge­org i Her­mann - któ­rych zna­cze­nia dziś już nie zna­my. Przed la­ty w tym mie­jscu grze­ba­no rów­nież u­lu­bio­ne psy księ­cia - na Do­lnym Ślą­sku te­go ty­pu psie cmen­ta­rze znaj­do­wa­ły się rów­nież w La­sko­wi­cach i Bo­żko­wie.




FOTOGRAFIE ZAMKU Z OKRESU MIĘDZYWOJNIA


o śmierci Fry­de­ry­ka ma­ją­tek prze­szedł na wła­sność naj­star­sze­go sy­na He­nry­ka Chri­stia­na zu Solms-Ba­ruth. Na po­cząt­ku XX wie­ku Kli­czków stał się po­pu­lar­nym miej­scem spo­tkań i ro­zry­wek e­li­ty a­ry­sto­kra­cji nie­mie­ckiej - na or­ga­ni­zo­wa­ne przez księ­cia po­lo­wa­nia wie­lo­krot­nie przy­je­żdża­li pań­stwo von Pless z Ksią­ża i człon­ko­wie dwo­ru pa­nu­ją­ce­go, rów­nież sam ce­sarz Wil­helm II. Sy­tu­a­cja zmie­ni­ła się po wy­bu­chu dru­giej wo­jny świa­to­wej, a szcze­gól­nie dra­ma­tycz­nie - po nie­u­da­nym za­ma­chu na Hi­tle­ra w 1944, gdy wła­ści­cie­li za­mku a­re­szto­wa­ło ge­sta­po, ich ma­ją­tek skon­fis­ko­wa­no, zaś bę­dą­ce na wy­po­sa­że­niu re­zy­den­cji naj­cen­niej­sze dzie­ła sztu­ki wy­wie­zio­no w głąb Rze­szy. Po tak zwa­nym wy­zwo­le­niu re­sztki wy­stro­ju i pa­ła­co­wych me­bli roz­sza­bro­wa­li żoł­nie­rze so­wiec­cy i na­pły­wa­ją­ca ze wscho­du lu­dność pol­ska. Da­lej by­ło już tyl­ko go­rzej: pier­wszy po­wo­jen­ny wła­ści­ciel – Nad­leś­nic­two, i nas­tę­pny - Lu­do­we Wo­jsko Pol­skie nie dba­li o da­ro­wa­ny im gmach, któ­ry nisz­czał w za­stra­sza­ją­cym tem­pie - za­pa­dły się da­chy, wi­lgoć nad­we­rę­ży­ła mu­ry, uszko­dzi­ła po­sadz­ki i ma­lo­wi­dła, za­wa­li­ła się Ga­le­ria Ofi­cja­lis­tów, a ta­kże czę­ścio­wo U­jeż­dżal­nia. Nie­uda­ną pró­bę ra­to­wa­nia za­byt­ku pod­ję­ła jesz­cze w la­tach 70. Po­li­tech­ni­ka Wro­cław­ska. Jed­nak do­pie­ro prze­ka­za­nie za­mku w pry­wat­ne rę­ce w ro­ku 1999 do­pro­wa­dzi­ło do je­go pe­łnej od­bu­do­wy i ada­pta­cji na obiekt ho­te­lo­wy.



ZAMEK W KLICZKOWIE W LATACH 60. XX WIEKU (WYŻEJ) I TUŻ PRZED ODBUDOWĄ (1990)



amek w Kliczkowie pod wzglę­dem ku­ba­tu­ry na­le­ży do naj­wię­kszych bu­do­wli te­go ty­pu na ca­łym Dol­nym Ślą­sku. Two­rzy on obe­cnie ma­lo­wni­czy ze­spół skła­da­ją­cy się z za­my­ka­ją­cych dwa dzie­dziń­ce skrzy­deł mie­szkal­nych u­trzy­ma­nych w sty­lu ne­ogo­tyc­kim i ne­ore­ne­san­so­wym, przy czym naj­star­szy fra­gment śre­dnio­wiecz­nej wa­row­ni u­kry­ty zo­stał w skrzy­dle po­łu­dnio­wo-za­chod­nim. Za­by­tek pe­łni dziś fun­kcję o­śro­dka szko­le­nio­wo-wy­po­czyn­ko­we­go z kom­for­to­wym ho­te­lem o­raz pe­łnym za­ple­czem re­kre­acyj­no-ga­stro­no­micz­nym. W je­go wnę­trzach za­cho­wa­ły się pię­knie od­re­stau­ro­wa­ne po­mie­szcze­nia, m.in. da­wna Bi­blio­te­ka, Sa­la Dwo­rska zwa­na nie­gdyś Bia­łą, Sa­la Ko­min­ko­wa ze wspa­rtym na sze­ściu nóż­kach pie­cem i eklek­ty­czna Sa­la Te­atral­na, któ­rej cen­tral­ną o­zdo­bę sta­no­wi o­ka­za­ła po­li­chro­mia z mo­ty­wem my­śliw­skim. Nie­któ­re z nich u­do­stę­pnio­no dla ru­chu tu­ry­sty­czne­go.


Zamek w Kliczkowie
Kliczków 8, 59-724 Osiecznica
tel.: 75 734 0 700
e-mail: recepcja(at)kliczkow.com.pl

Godziny otwarcia zamku / Ceny biletów



IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

DZIEDZINIEC JEST BARDZO ZADBANY I PO PROSTU PIĘKNY, NA FOTOGRAFII WYŻEJ SKRZYDŁO REZYDENTÓW,
PONIŻEJ FRAGMENT SKRZYDŁA CZELADNEGO I POZOSTAŁOŚCI PROPAGANDOWEGO NAPISU Z CZASÓW PRL



liczków położony jest w sa­mym se­rcu Bo­rów Do­lno­śląs­kich, oko­ło 12 ki­lo­me­trów na pół­noc­ny-za­chód od Bo­le­sła­wca, w po­bli­żu tra­sy A4 z Wro­cła­wia do Ber­li­na. Za­mek jest wi­docz­ny z da­le­ka, a do­jazd do nie­go do­brze o­zna­czo­no. Pod zam­kiem du­ży par­king. (ma­pa zam­ków wo­je­wódz­twa)




1. M. Chorowska: Rezydencje średniowieczne na Śląsku, OFPWW 2003
2. I. T. Kaczyńscy: Zamki w Polsce południowej, Muza SA 1999
3. L. Kajzer, J. Salm, S. Kołodziejski: Leksykon zamków w Polsce, Arkady 2001
4. J. Lamparska: Tajemnice, zamki, podziemia, Asia Press 1999
5. M. Perzyński: Zamki, twierdze i pałace Dolnego Śląska i Opolszczyzny


IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

BASEN (DAWNA UJEŻDŻALNIA) I SKRZYDŁO OFICJALISTÓW W PÓŁNOCNEJ CZĘŚCI ZAŁOŻENIA


IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

SKRZYDŁO POŁUDNIOWE, PO PRAWEJ GOTYCKA WIEŻA ZACHODNIA


IMG BORDER=1 style=

A W PRZYZAMKOWYM PARKU... (?)


W pobliżu:
Warta Bolesławiecka - ruina zamku rycerskiego XIVw., 21 km
Gościszów - ruina zamku książęcego XIII/XVIIw., 24 km
Bobrzany - relikty zamku rycerskiego XIVw., obecnie pałac (w ruinie), ok. 26 km
Rakowice Wielkie - wieże mieszkalno-obronne XV-XVIw., 34 km
Żagań- zamek książęcy XIIIw., obecnie barokowy pałac, 34 km
Grodziec - ruina zamku książęcego XVw., 35 km
Rząsiny - relikty zamku Podskale XIIIw., 35 km
Radłówka - ruina zamku szlacheckiego XVIw., 36 km
Szprotawa - relikty zamku książęcego XIVw. (w murach kościoła ewangelickiego), 37 km
Płakowice - zamek szlachecki XVIw., 40 km



STRONA GŁÓWNA

tekst: 2013
fotografie: 2008, 2019
© Jacek Bednarek