STRONA GŁÓWNA

ZA GRANICĄ

MINIGALERIA

MAPKI

KSIĘGA GOŚCI

LITERATURA

KONTAKT
BARANÓW SANDOMIERSKI

BARCIANY

BARDO ŚLĄSKIE

BĄKOWA GÓRA

BESIEKIERY

BĘDZIN

BIERUTÓW

BIESTRZYKÓW

BOBOLICE

BOBROWNIKI

BODZENTYN

BOLKÓW

BORYSŁAWICE ZAMKOWE

BROCHÓW

BRODNICA

BRZEG

BYDLIN

BYSTRZYCA KŁODZKA

CHĘCINY

CHOJNICA

CHOJNIK

CIECHANÓW

CIESZÓW

CIESZYN

CZARNY BÓR

CZERNA

CZERNINA

CZERSK

CZĘSTOCHOWA

CZOCHA

CZORSZTYN

DĄBRÓWNO

DOBKÓW

DRZEWICA

DZIAŁDOWO

DZIERZGOŃ

GDAŃSK

GIŻYCKO

GLIWICE

GŁOGÓW

GNIEW

GNIEWOSZÓW Z.SZCZERBA

GOLUB-DOBRZYŃ

GOŁAŃCZ

GOŁUCHÓW

GOŚCISZÓW

GÓRA

GRODZIEC

GRÓDEK

GRUDZIĄDZ

GRZĘDY

GRZMIĄCA z.ROGOWIEC

INOWŁÓDZ

JANOWICE WIELKIE z.BOLCZÓW

JANOWIEC

JAWOR

JEZIORO GÓRECKIE

KAMIENIEC ZĄBKOWICKI

KARPNIKI

KAZIMIERZ DOLNY

KĘTRZYN

KĘTRZYN - KOŚCIÓŁ

KIELCE

KLICZKÓW

KŁODZKO

KOŁO

KONARY

KONIN-GOSŁAWICE

KORZKIEW

KOWALEWO POMORSKIE

KOŹMIN WLKP.

KÓRNIK

KRAKÓW

KRAPKOWICE

KRAPKOWICE - OTMĘT

KRĘPCEWO

KRUSZWICA

KRZYŻNA GÓRA

KRZYŻTOPÓR

KSIĄŻ WIELKI

KUROZWĘKI

KWIDZYN

LEGNICA

LIDZBARK WARMIŃSKI

LIPA

LUBIN

LUTOMIERSK

ŁAGÓW

ŁĘCZYCA

ŁOWICZ

MAJKOWICE

MALBORK

MAŁA NIESZAWKA

MIĘDZYLESIE

MIĘDZYRZECZ

MIRÓW

MOKRSKO

MOSZNA

MSTÓW

MYŚLENICE

NAMYSŁÓW

NIEDZICA

NIDZICA

NIEMCZA

NIEPOŁOMICE

OGRODZIENIEC (PODZAMCZE)

OJCÓW

OLEŚNICA

OLSZTYN (JURA)

OLSZTYN (WARMIA)

OLSZTYNEK

OŁAWA

OŁDRZYCHOWICE KŁODZKIE

OPOCZNO

OPOLE GÓRKA

OPOLE OSTRÓWEK

OPORÓW

OSSOLIN

OSTRĘŻNIK

OSTRÓDA

OSTRÓW LEDNICKI

OTMUCHÓW

PABIANICE

PACZKÓW

PANKÓW

PASTUCHÓW

PIESKOWA SKAŁA

PIOTRKÓW TRYBUNALSKI

PIOTRKÓW-BYKI

PIOTROWICE ŚWIDNICKIE

PŁAKOWICE

PŁOCK

PŁONINA

PŁOTY

PODZAMCZE z.OGRODZIENIEC

PODZAMCZE PIEKOSZOWSKIE

POKRZYWNO

POŁCZYN-ZDRÓJ

POZNAŃ

PRABUTY

PROCHOWICE

PROSZÓWKA z.GRYF

PRZEWODZISZOWICE

PSZCZYNA

PYZDRY

RABSZTYN

RACIĄŻEK

RADŁÓWKA

RADOM

RADZIKI DUŻE

RADZYŃ CHEŁMIŃSKI

RAJSKO

RAKOWICE WIELKIE

RATNO DOLNE

RAWA MAZOWIECKA

RESKO

ROGÓW OPOLSKI

RYBNICA

RYBNICA LEŚNA

RYCZÓW

RYDZYNA

RZĄSINY

SANDOMIERZ

SIEDLĘCIN

SIEDLISKO

SIERADZ

SIEWIERZ

SMOLEŃ

SOBKÓW

SOBOTA

SOCHACZEW

SOSNOWIEC

SREBRNA GÓRA

STARA KAMIENICA

STARE DRAWSKO

STRZELCE OPOLSKIE

SULEJÓW

SZAMOTUŁY

SZCZECIN

SZTUM

SZYDŁÓW

SZYMBARK

ŚWIDWIN

ŚWIEBODZIN

ŚWIECIE n.WISŁĄ

ŚWIECIE k.LEŚNEJ

ŚWINY

TORUŃ

TORUŃ z.DYBÓW

TUCZNO

TYNIEC

UDÓRZ

UJAZD k.TOMASZOWA

UJAZD KRZYŻTOPÓR

UNIEJÓW

URAZ

WAŁBRZYCH z.KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.STARY KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.NOWY DWÓR

WARSZAWA z.KRÓLEWSKI

WARSZAWA z.UJAZDOWSKI

WĄBRZEŹNO

WENECJA

WĘGORZEWO

WIELICZKA

WIELKA WIEŚ

WIERZBNA

WITKÓW

WLEŃ

WOJNOWICE

WOJSŁAWICE

WROCŁAW

WROCŁAW LEŚNICA

WYSZYNA

ZAGÓRZE ŚLĄSKIE

ZĄBKOWICE ŚLĄSKIE

ZBĄSZYŃ

ZŁOTORIA k.TORUNIA

ŹRÓDŁA

ŻAGAŃ

ŻARY

ŻELAZNO

ŻMIGRÓD


IMG BORDER=1 style=

RUINA ZAMKU CISY, FRAGMENT ZAMKU WYSOKIEGO



ierw­sza za­cho­wa­na wzmian­ka o za­ło­że­niu ob­ron­nym Ci­sy po­cho­dzi z ro­ku 1243, przy­pusz­czal­nie i­den­ty­fi­ku­jąc ja­kiś gród, za­pew­ne drew­nia­nej kon­stru­kcji, któ­ry mógł w tym miej­scu funk­cjo­no­wać ja­ko pier­wot­na sie­dzi­ba ry­cer­ska. We­dług hi­sto­ry­ków zes­pół mu­ro­wa­ny zbu­do­wa­ny zos­tał na prze­ło­mie XIII i XIV stu­le­cia, nie póź­niej jed­nak niż w ro­ku 1327, przy­pusz­czal­nie z i­ni­cja­ty­wy Bol­ka II Ma­łe­go. Za­mek po­sa­do­wio­ny na ur­wis­tym zbo­czu do­li­ny, do te­go o­to­czo­ny fo­są, sta­no­wił dos­ko­na­ły punkt ob­ron­ny na gra­ni­cy księs­twa świd­nic­kie­go strze­gąc rów­no­cześ­nie trak­tów han­dlo­wych z Czech do Świd­ni­cy i do Wro­cła­wia. Po 1327 ro­ku prze­szedł on w dzier­ża­wę Ry­per­ta von Cisk­berg fi­gu­ru­ją­ce­go w ak­tach ja­ko po­se­sor lo­kal­nych dóbr przed 1341 i wie­lo­let­ni sę­dzia dwor­ski w Świd­ni­cy. Po nim za­mek ob­jął syn Nic­kel von Boltz (zm. 1401), któ­ry za wier­ną służ­bę ot­rzy­mał go na włas­ność od księ­cia. W 1408 Hein­rich Bolz sprze­dał ma­ją­tek Zen­de­ro­wi von Gru­nau, zwa­ne­mu Bol­cze, któ­ry zmarł w 1425, a do­bra prze­jął je­go syn Zan­der Młod­szy. Ro­dzi­na Bol­cze zwią­za­na jest z zam­kiem do o­ko­ło 1429 ro­ku, gdy no­wym właś­ci­cie­lem zos­tał Ur­lich von Sey­dlitz. Kil­ka lat póź­niej wa­row­nia mia­ła przejść w dzier­ża­wę bra­ci von Bors­nitz. Pod­czas wo­jen hu­syc­kich na po­cząt­ku XV wie­ku za­mek zos­tał zdo­by­ty i znisz­czo­ny przez pow­stań­ców. Od­bu­do­wa­no go po­tem i zmo­der­ni­zo­wa­no przy­sto­so­wu­jąc do wa­run­ków ob­ro­ny ar­ty­le­ryj­skiej.


IMG BORDER=1 style=

NA MOSTKU PROWADZĄCYM DO RUIN WAROWNI



Za cza­sów pa­no­wa­nia ksią­żąt świd­nic­ko-ja­wor­skich wa­row­nia na­zy­wa­na by­ła m.in. Zeisk­berg (1327), Czeys­ber­ge (1369), Czys­berg (1370), a nie­co póź­niej Czis­sberg (1389) i Czeis­berg (1389). W XV stu­le­ciu naz­wa ta u­leg­ła zniem­cze­niu i od­tąd miej­sce to o­kreś­la­no mia­nem Zeis­berg lub Zeis­ken­schloss. W wie­ku XIX po­ja­wi­ły się for­my Czes­chaus oraz Czechs­sburg (1818), któ­re funk­cjo­no­wa­ły do koń­ca dru­giej woj­ny świa­to­wej. Z cza­sów pol­skie­go o­sad­nict­wa po­wo­jen­ne­go pa­mię­ta­my o­kreś­le­nia Ci­so­wiec (1946), Ci­sek (1947) i wresz­cie współ­cześ­nie przy­ję­te Ci­sy.



WIDOKI RUIN ZAMKU CISY Z PRZEŁOMU XIX I XX STULECIA


1466 ro­ku Hans z Ge­or­gem von Czet­tritz ze Stru­gi, sy­no­wie ry­ce­rza Her­man­na Czet­trit­za z Ksią­ża, ku­pi­li za­mek. Nie­wy­klu­czo­ne, że stro­ną sprze­da­ją­cą by­ła właś­nie ro­dzi­na von Bors­nitz. W ten spo­sób wa­row­nia przesz­ła na włas­ność ro­dzi­ny von Czet­tritz ze Stru­gi, w któ­rej to po­sia­da­niu po­zo­sta­wa­ła aż do wy­gaś­nię­cia tej li­nii ro­du, czy­li do dru­giej de­ka­dy XVIII stu­le­cia. W ro­ku 1493 ma­ją­tek ob­ję­li czte­rej sy­no­wie Han­sa: Hans, Frie­drich, Sie­giz­mund i Ul­rich; ko­lej­ni przed­sta­wi­cie­le ro­dzi­ny von Czet­tritz na zam­ku nie są zna­ni. Pod­czas woj­ny trzy­dzies­to­let­niej (1618-48) Ci­sy zos­ta­ły spa­lo­ne przez woj­ska szwedz­kie i o­pusz­czo­ne z cza­sem po­pad­ły w ru­i­nę. Za­nied­ba­ne, zaj­mo­wa­ne o­kre­so­wo przez ban­dę zbó­jec­ką, po­wró­ci­ły w rę­ce Czet­trit­zów w dru­giej po­ło­wie XVII stu­le­cia. w 1655 ro­ku pa­nią na zam­ku by­ła Su­san­ne von Sa­uer­man z do­mu von Czet­tritz, a po niej Hein­rich von Czet­tritz z Wał­brzy­cha, któ­ry za­pi­sał ma­ją­tek Ma­rii Ka­tha­ri­nie ba­ro­no­wej von Bi­bra. W ro­ku 1719 od Ben­ja­mi­na ba­ro­na von Bi­bran ku­pił go Chris­toph Fried­rich hra­bia Rze­szy zu Stol­berg-Wer­ni­ge­ro­de-Ko­nig­stein-Ro­che­fort-Ho­hen­stein, od nie­go z ko­lei sta­ros­ta wał­brzys­ki Le­o­pold Karl hra­bia von Zie­ten ze Stru­gi, po­dej­mu­ją­cy póź­niej nie­śmia­łe pró­by ra­to­wa­nia za­byt­ku przez o­czysz­cza­nie zam­ko­we­go te­re­nu z po­ras­ta­ją­cej go roś­lin­noś­ci. Sta­ra­nia te o­ka­za­ły się nie­sku­tecz­ne, bo­wiem suk­ce­syw­nie roz­bie­ra­na przez o­ko­licz­nych chło­pów bu­do­wla nisz­cza­ła w szyb­kim tem­pie.


FOTOGRAFIE ZAMKU Z LAT 20. I 30. UBIEGŁEGO WIEKU


1864 ro­ku ru­i­ny zam­ku na­był wroc­ław­ski ku­piec Mar­cus Schot­tlan­der, któ­ry po kil­ku la­tach sprze­dał je gwa­rec­twu gór­ni­cze­mu z Bia­łe­go Ka­mie­nia. W 1912 roku Cisy stały się własnością berlińskiego radcy handlowego Wilhelma Ledermanna, a pięć lat póź­niej wroc­ław­skie­go hur­tow­ni­ka E­ma­nu­e­la Auf­rich­ta. W 1927 bar­dzo znisz­czo­ne, nie­mal dosz­częt­nie ro­ze­bra­ne przez miesz­kań­ców mu­ry, pod­da­ne zos­ta­ły kon­ser­wa­cji prze­pro­wa­dzo­nej pod nad­zo­rem wał­brzys­kie­go ar­chi­tek­ta Wal­the­ra Breh­me­ra. W kon­sek­wen­cji u­da­ło się od­two­rzyć głó­wny uk­ład przes­trzen­ny, za­bez­pie­czo­no ru­iny bu­dyn­ku miesz­kal­ne­go, wy­rów­na­no ko­ro­nę wie­ży, zre­kon­stru­o­wa­no zew­nę­trzną bra­mę wjaz­do­wą wraz z mos­tem. Dru­ga woj­na świa­to­wa o­raz jej nas­tęp­stwa nie słu­ży­ły och­ro­nie za­byt­ku i do­pie­ro w la­tach 60. u­bie­głe­go wie­ku za­bez­pie­czo­no go do sta­nu trwa­łej ru­iny. Póź­niej kil­ka­krot­nie po­dej­mo­wa­no jesz­cze skrom­ne pró­by wy­cin­ki po­ras­ta­ją­cej za­mek dzi­kiej roś­lin­noś­ci, po­nad­to u­łat­wio­no dos­tęp do ru­in przez bu­do­wę drew­nia­nej kład­ki nad fos­ą i e­le­men­tów ma­łej ar­chi­tek­tu­ry.


POZOSTAŁOŚCI ZAMKU WYSOKIEGO NA PRZEDWOJENNEJ FOTOGRAFII



ODWIEDZINY ZAMKU CISY


[...] Za­mek miał być pod­ług po­wieś­ci przez Mi­ko­ła­ja Czesch­haus zbu­do­wa­ny i był w tym cza­sie za­ję­tym i zbu­rzo­nym, gdy Szwe­dzi pod­czas 30-let­niej woj­ny tę ca­łą o­ko­li­cę spus­to­szy­li. Wier­ni słu­żą­cy daw­ne­go właś­ci­cie­la zam­ku wy­ba­wi­li na­on­czas przez pod­stęp pa­na swo­je­go z rąk nie­przy­ja­ciel­skich. Wło­ży­li go bo­wiem w ko­ry­to i przy­kry­te­go suk­nem za­nieś­li go do Ho­hen­fried­berg (Do­bro­mie­rza). Tu za­ło­żył od­tąd po­miesz­ka­nie swo­je z żo­ną po­cho­dzą­cą z fa­mi­lii Bi­bra i wy­bu­do­wał tu przez wdzięcz­ność wy­ba­wie­nia swe­go koś­ciół, na któ­rym się ten wy­pis znaj­du­je:

Ni­ko­laus von Czesch­haus
Er­bau­te die­ses Got­tes­haus,
co spol­szczo­ne brzmi w tych sło­wach:
Pan Mi­ko­łaj Czesz­dom
Wys­ta­wił ten Bo­ży dom.

Od te­go cza­su zwa­li­ła się resz­ta mu­rów po­zos­ta­łe­go zam­ku, tak że rzad­ko kto te stro­ny od­wie­dza, prze­cież aż do Ho­hen­fried­berg ma ro­man­tycz­ne po­wa­by dla og­rom­nych skał bał­wa­nów, któ­re się po wszys­tkich pra­wie do­li­nach i pa­ro­wach w roz­ma­i­tych pos­ta­ciach ma­lu­ją, a z te­go wzglę­du war­tą jest ta o­ko­li­ca, a­by by­ła od­wie­dza­ną. Stąd moż­na na A­del­sbach po­wró­cić do Salz­burn (Szczaw­na Zdro­ju). Kto z te­go miej­sca ką­pie­li od­wied­za te zbu­rzo­ne mu­ry zam­ku i nie nu­dzi się jed­no­staj­noś­cią pus­tej dro­gi aż do A­del­sbach, ten w aus­te­rii wspom­nia­nej A­dels­bach mo­że bez­piecz­nie po­wóz i ko­nie zos­ta­wić i resz­tę nie­wie­le dro­gi pie­szo do ru­in od­pra­wić.

Karol Fryderyk Mosch, 1821



PRZEKRÓJ PÓŁNOC-POŁUDNIE ZAMKU WYSOKIEGO - ŹRÓDŁO M.CHOROWSKA REZYDENCJE ŚREDNIOWIECZNE NA ŚLĄSKU



a­row­ny zes­pół u­sy­tu­o­wa­no na ska­lis­tym wzgó­rzu wzno­szą­cym się na wy­so­kość 350 me­trów n. p. m., któ­re­go pół­noc­ny stok stro­mo o­pa­da w głę­bo­ką do­li­nę rze­ki Czy­żyn­ki. Za­mek pier­wot­nie skła­dał się z cy­lin­dry­cznej ma­syw­nej wie­ży o śred­ni­cy o­ko­ło 10 me­trów włą­czo­nej w czwo­ro­bok mu­rów ob­wo­do­wych o wy­mia­rach 22x28 me­trów, z u­miesz­czo­nym w pół­noc­no-za­chod­niej częś­ci co naj­mniej dwu­kon­dyg­na­cyj­nym bu­dyn­kiem miesz­kal­nym o­bej­mu­ją­cym czte­ry lub sześć kry­tych stro­pa­mi po­miesz­czeń, wśród nich du­żą sa­lę, kuch­nię o­raz iz­bę dla stra­ży. Bra­ma wjaz­do­wa na nie­wiel­ki dzie­dzi­niec znaj­do­wa­ła się w za­chod­niej kur­ty­nie mu­rów. Do­stę­pu do zam­ku od pół­no­cy bro­ni­ła wspom­nia­na wy­żej stro­ma do­li­na rze­ki, a od po­łud­nio­we­go wscho­du - wy­ku­ta w ska­le fo­sa.



REKONSTRUKCJA ZAMKU Z XIV WIEKU WG M.PRZYŁĘCKIEGO I J.SALMA


o 1466 za­mek po­więk­szo­no i zmo­der­ni­zo­wa­no. Praw­do­po­dob­nie w tym cza­sie pow­stał za­chod­ni dzie­dzi­niec z mu­rem wo­kół naj­star­szej częś­ci wa­row­ni, a w kon­sek­wen­cji mię­dzy­mu­rze. W ko­lej­nym stu­le­ciu wzmo­cnio­no wschod­nią flan­kę do­sta­wia­jąc ciąg mu­rów z pół­o­krą­głą bas­te­ją, wzdłuż któ­rych bieg­ła ścież­ka do bra­my wschod­niej, po­prze­dzo­na szy­ją bram­ną i mos­tem na fo­sie. Pod ko­niec XVI wie­ku za­mek sta­no­wił u­for­ty­fi­ko­wa­ny zes­pół ka­mien­nych mu­rów ob­ron­nych po­pro­wa­dzo­nych w ten spo­sób, że two­rzy­ły o­ne dwa dzie­dziń­ce i dwa przed­zam­cza o­bej­mu­ją­ce śred­nio­wiecz­ny za­mek wy­so­ki. Łą­czna dłu­gość zes­p­ołu na osi wschód-za­chód wy­no­si­ła 150 me­trów, a w kie­run­ku pros­to­pad­łym - 50 met­rów.



PLAN ZAMKU CISY: 1. ZAMEK GÓRNY (XIV WIEK), 2. WIEŻA, 3. PRZEDZAMCZE WSCHODNIE (XVI WIEK),
4. PRZEDZAMCZE ZACHODNIE (XV WIEK), 5. BRAMA PROWADZĄCA NA ZAMEK GÓRNY OD ZACHODU, 6. BRAMA WSCHODNIA



ziś Ci­sy są już tyl­ko ma­low­ni­czą ru­i­ną z częś­cio­wo za­cho­wa­ny­mi frag­men­ta­mi zam­ku wy­so­kie­go o­raz licz­ny­mi od­cin­ka­mi XV- o­raz XVI-wiecz­nych mu­rów ob­ron­nych, szcze­gól­nie o­ka­za­łych i u­ro­dzi­wych w pół­noc­nej częś­ci za­ło­że­nia. Wschod­nia dro­ga do wa­row­ni pro­wa­dzi zre­kon­stru­o­wa­ną bra­mą, po­prze­dzo­ną prze­rzu­co­nym nad su­chą fo­są drew­nia­nym mos­tem, przy któ­rej u­sta­wio­no ta­bli­cę z in­for­ma­cją tu­rys­tycz­ną. Ob­szar zam­ko­wy jest roz­le­gły i sil­nie po­ro­śnię­ty roś­lin­noś­cią. W od­leg­łoś­ci kil­ku­set met­rów w kie­run­ku po­łud­nio­wym znaj­du­je się cie­ka­wy za­by­tek daw­ne­go wy­mia­ru spra­wied­li­woś­ci - ma­syw­ny, ka­mien­ny krzyż po­kut­ny, po­sta­wio­ny praw­do­po­dob­nie przez za­bój­cę w miej­scu do­ko­na­nej zbrod­ni. Wstęp do ruin wol­ny.


IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

NA ZAMKU CISY



Ksią­żań­ski Park Kra­jo­bra­zo­wy pow­stał w 1981 ro­ku i o­bok Śnież­nic­kie­go jest naj­star­szym par­kiem kra­jo­bra­zo­wym w wo­jew­ódz­twie dol­no­śląs­kim. O­bej­mu­je ob­szar po­nad 3100 ha - jest więc naj­mniej­szym ze wszyst­kich par­ków wo­je­wódz­twa. KPK po­ło­żo­ny jest w Su­de­tach Środ­ko­wych: na Po­gó­rzu Wał­brzys­kim i Po­gó­rzu Bol­kow­skim, wzdłuż Su­dec­kie­go Us­ko­ku Brzeż­ne­go od­dzie­la­ją­ce­go te­ren par­ku od wy­raź­ne­go ob­ni­że­nia Rów­ni­ny Świd­nic­kiej. Po­dzie­lo­ny jest u­mow­nie na trzy ob­rę­by: Do­bro­mier­ski na pół­no­cy ze zbior­ni­kiem Do­bro­mier­skim; Lu­bie­chow­ski na po­łud­nio­wym wscho­dzie z naj­wyż­szą kul­mi­na­cją w pos­ta­ci gó­ry Wi­tosz (456 m n.p.m.) i at­rak­cją ge­o­lo­gicz­ną - re­zer­wa­tem Je­zior­ko Dai­sy o­raz z cen­tral­ne­go ob­rę­bu ksią­żań­skie­go z zam­kiem Książ.

Pod wzglę­dem ge­o­lo­gicz­nym te­ren ten bu­du­ją głów­nie ska­ły o­sa­do­we - zle­pień­ce i pias­kow­ce. Cie­ki wy­rzeź­bi­ły w nich ska­lis­te i głę­bo­kie wą­wo­zy o stro­mych zbo­czach do­cho­dzą­cych do 80 me­trów wy­so­koś­ci. Wy­stę­pu­je tu ty­po­wy dla re­jo­nu po­gó­rza, ła­god­niej­szy niż w wyż­szych par­tiach Su­de­tów kli­mat przej­ścio­wy po­mię­dzy kli­ma­tem pod­gór­skim i gór­skim. Ca­ły te­ren par­ku le­ży w zle­wni rze­ki Bys­trzy­cy, bę­dą­cej do­pły­wem Od­ry. Głów­ne cie­ki to Pełcz­ni­ca, two­rzą­ca w Ksią­żu głę­bo­ki wą­wóz o­raz Strze­gom­ka ze zbior­ni­kiem Do­bro­mier­skim i jej pra­wy do­pływ - Czy­żyn­ka.

Te­re­ny leś­ne za­li­cza­ne są do zbio­ro­wisk pod­gór­skich i dzie­lą się na trzy pod­sta­wo­we ty­py la­sów: kwaś­ną bu­czy­nę gór­ską, grą­dy i zes­pół ol­szy­ny pod­gór­skiej. Zróż­ni­co­wa­ne wa­run­ki sie­dlis­ko­we sprzy­ja­ją róż­no­rod­noś­ci fau­ny; wy­stę­pu­je tu­taj wie­le ga­tun­ków zwie­rząt. Wśród więk­szej zwie­rzy­ny na u­wa­gę za­słu­gu­je spro­wa­dzo­ny tu­taj w XIX wie­ku przo­dek ow­cy do­mo­wej - muf­lon.

z materiałów informacyjnych KPK



IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

NA ZAMKU CISY



u­i­ny po­ło­żo­ne są na te­re­nie Ksią­żań­skie­go Par­ku Kra­jo­bra­zo­we­go, o­ko­ło 1 ki­lo­metr na po­łu­dnio­wy za­chód od wsi Cie­szów. Ko­ło Ci­sów spo­ty­ka­ją się: zie­lo­ny Szlak Zam­ków Pias­tow­skich i­dą­cy z Za­gó­rza Śląs­kie­go do Grodź­ca o­raz pro­wa­dzą­cy do Strze­go­mia żół­to-nie­bie­sko-żół­ty Szlak U­ła­nów Le­gii Nad­wiś­lań­skiej. Mo­żli­wy jest tu­taj do­jazd sa­mo­cho­dem, ale w o­kre­sie roz­to­pów lub po in­ten­syw­nych o­pa­dach wią­że się on z pew­nym ry­zy­kiem, że au­to za­ko­pie się w grząs­kich ko­le­i­nach i trze­ba bę­dzie wzy­wać po­moc. Na­to­miast pod­czas dni su­chych po­ra­dzi so­bie każ­dy sa­mo­chód o­so­bo­wy ze stan­dar­do­wym prześ­wi­tem. A­by do­je­chać bez­poś­re­dnio pod za­mek na­le­ży z szo­sy Chwa­li­szów - Świe­bo­dzi­ce skrę­cić w dro­gę grun­to­wą na po­łud­nie tuż przed pierw­szym za­bu­do­wa­niem Cie­szo­wa - ja­dąc od za­cho­du, lub za os­tat­nim bu­dyn­kiem we wsi - gdy nad­jeż­dża­my od stro­ny Świe­bo­dzic. Dro­ga grun­to­wa - po­cząt­ko­wo niez­łej ja­koś­ci - pro­wa­dzi na wzgó­rze, skąd roz­po­ście­ra się ma­lo­wni­cza pa­no­ra­ma Par­ku Kra­jo­bra­zo­we­go i za­bu­do­wań miesz­kal­nych Wał­brzy­cha, a nas­tęp­nie zjeż­dża stro­mo w dół w kie­run­ku la­su. Na roz­wi­dle­niu pod la­sem skrę­ca­my w pra­wo. Chcąc dos­tać się z dzi­kie­go, pod­mo­kłe­go par­kin­gu do zam­ku na­le­ży prze­kro­czyć rze­kę i wspiąć się na wzgó­rze zaj­mu­ją­ce jej po­łud­nio­wy brzeg. War­to wspom­nieć, że za­led­wie jed­ną go­dzi­nę dro­gi zaj­mu­je doj­ście stąd do pięk­ne­go zam­ku Książ. (ma­pa zam­ków)




1. M. Chorowska: Rezydencje średniowieczne na Śląsku, OFPWW 2003
2. B. Guerquin: Zamki w Polsce, Arkady 1984
3. I. T. Kaczyńscy: Zamki w Polsce południowej, Muza SA 1999
4. L. Kajzer, J. Salm, S. Kołodziejski: Leksykon zamków w Polsce, Arkady 2001
5. J. Lamparska: Zamkowe tajemnice, Asia Press 2009
6. R. Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach, Wspólnota Akademicka 2008
7. A. Zieliński: Zamki dolnośląskie na dawnej rycinie, 1991


IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

CISY - ZREKONSTRUOWANY NA POCZĄTKU XX STULECIA PRZEJAZD BRAMNY I CAŁKIEM WSPÓŁCZESNY MOST



Wałbrzych - zamek Książ, 5 km
Wałbrzych - ruina zamku Stary Książ XVIII/XIXw., 7 km
Wałbrzych - relikty zamku Nowy Dwór XIVw., 18 km




STRONA GŁÓWNA

tekst: 2002, sierpień 2017
fotografie: październik 2007, lipiec 2017



PENSJONAT VILLA GRETA
DOLNY ŚLĄSK, SUDETY